ريحان ( 1363 - 1274 )
يحيى سميعيان كه در شعر ريحان تخلص كرد ، فرزند محمد باقر ، در سال 1313 هجرى قمرى در تهران ديده به جهان گشود . ازآنپس كه تحصيلات خود را بهپاى برد وارد خدمت دولت گرديد و در وزارت ماليه ( دارايى ) به كار پرداخت .
سميعيان در سال 1334 قمرى به همكارى دو تن از دوستانش ( ابو القاسم ذره و عبد الحسين حسابى ) به نشر مجلهء ادبى و فكاهى و اجتماعى « گل زرد » همت گماشت و در سال 1340 قمرى هنگام زمامدارى سيد ضياء الدّين طباطبايى ، به نشر روزنامه سياسى ديگرى به نام « نوروز » پرداخت و چون داراى افكار آزادىخواهى بود به نوشتن مقالات انتقادى پرداخت كه به دستور سيد ضياء الدّين دستگير و روانهء تيمارستان گرديد و ازآنپس كه آزاد شد از روزنامهنگارى دست كشيد و همچنان در وزارت دارايى به خدمت مشغول گرديد .
ريحان پس از رهايى از تيمارستان داستان به تيمارستان رفتن خود را در روزنامهء نوبهار به نام « يك شب در دارالمجانين » نگاشت و پس از چندى راهى آمريكا گرديد و در نيويورك اقامت گزيد . در سالهاى اخير به ايران بازگشت و در تهران سكونت اختيار نمود و در سال 1363 شمسى بدرود حيات گفت .
ريحان شاعرى آزاديخواه و روزنامهنگارى وارسته بود و در سرودن انواع شعر مهارت داشت و آثارش در روزنامههاى شفق سرخ و ايران و نوبهار بهچاپرسيد . در سالهاى قبل منتخبى از اشعارش به نام « باغچهء ريحان » طبع شد و در سال 1354 ديوان اشعارش چاپ و نشر گرديد .