زين سپس دامن يارى گيرم * سر زلفين نگارى گيرم
خلوتى جويم و طرف چمنى * لب نهم بر لب شكردهنى
با بتى دست در آغوش كنم * غم ديرينه فراموش كنم
دل از اين فتنه و شر برگيرم * عالم عاشقى از سر گيرم
ز هياهوى جهان دست كشم * ناز آن نرگس سرمست كشم
درد از آن چشم سيه برچينم * غنچه زان لعل لب تر چينم
چون صبا صبحگهان سرخوش و مست * گيرم آن طرّهء مشكين در دست
لرزد از لرزش زلفش دل من * حل كند با نگهى مشكل من
زند از راه نوازش لبخند * خورد از مهر به جانم سوگند
بسترد اشك غم از ديدهء من * بنوازد دل رنجيدهء من
شوم از بادهء عشقش سرمست * من سودازدهء بادهپرست
كنم از عاشقى و مشتاقى * جان شيرين به فداى ساقى !
من كه دريافتهام راز حيات * يابم از ظلمت اوهام نجات
تا بود شادى جام و غم يار * شاعران را به غم ملك چه كار ؟
نعمت زندگى طوفانى * باد بر بىخبران ارزانى !
هنوز !
بستهام دل به سر زلف تو طنّاز هنوز * چشم حسرت به رهت دوختهام باز هنوز
نازنين گرچه گسستى به خطا رشتهء انس * شيوهء حسن تو نازم كه كنى ناز هنوز
دل ديوانه ز ديوانگى آرام نيافت * هست با سلسلهء زلف تو دمساز هنوز
مردم از تلخى هجر تو و گويند كند * لب شيرين روانبخش تو اعجاز هنوز
آب دادند مگر تيغ تو با آب حيات * كايد از كشتهء شمشير تو آواز هنوز
گله با غير مكن اى گل رعنا مپسند * جز دل ما كه شود محرم اين راز هنوز
فتنه انگيخته در شهرى و برمىآيد * هرچه گويند از آن چشم فسونساز هنوز
لب نهادى شبى از شوق « رياحى » به لبش * به حلاوت بود اشعار تو ممتاز هنوز