رهرو ( 1312 )
حسن شيرانى ، متخلص به رهرو ، فرزند هاشم ، در سال 1312 هجرى شمسى در بيدآباد اصفهان پا به دنيا نهاد . پدر وى از اهالى بختيارى و مادرش از منطقهء لرستان است ، بدين سبب هم به لهجهء اصفهانى شعر مىسرايد و هم به لهجهء لرى .
حسن شيرانى تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در اصفهان به پايان رسانيد ، در رشتهء ادبى ديپلم گرفت و در سال 1343 به استخدام ادارهء ثبتاسناد و املاك اصفهان درآمد و به خدمت اشتغال ورزيد .
رهرو از دوازدهسالگى به سرودن شعر پرداخت ، روزى شعرى براى يكى از جوانان فوتباليست سرود كه مورد تنبيه سخت ناظم مدرسه قرار گرفت و همين امر باعث گرديد كه از سرودن شعر كناره گيرد و به جايش قطعات ادبى بنويسد . رهرو مىگويد : « در سال 1364 يكى از دوستان اقوامم در اهواز براثر تصادف كشته شد و مرا سخت تحت تأثير قرار داد و شعرى به زبان لرى ساختم كه مورد توجه قرار گرفت ، تا جايى كه بعضيها تصور كردند شعر از من نيست ، تا اينكه غزلى را طرح كردند كه بسازم ، آن را ساختم ، شبهه از ميان رفت و مرا به انجمن ادبى راه دادند . »
رهرو از شعراى متقدم ، به اشعار صائب ، بيدل ، كليم ، حزين لاهيجى و عرفى علاقه دارد و از معاصرين ، اشعار شاعر معروف اصفهان ، جعفر نوا را مىپسندد و خود را مديون راهنماييهاى او مىداند .
زايندهرود
نغمهها بر گوش آيد از دل زايندهرود * مىدهد شورى به دلها ساحل زايندهرود