پروين ( 1313 )
بانو پروين رياضى ، دختر دكتر معتمد رياضى ، در سال 1313 هجرى شمسى در شهر يزد از مادر زاد ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به پايان رسانيد . ازآنپس تن به ازدواج داد و با دكتر مرتضى رياضى پيوند زناشويى بست و چند سالى نيز به علت اشتغال شوهرش در قم سكونت داشت و چون دكتر رياضى در سال 1341 به عارضه سكته مبتلا و بدرود حيات گفت ، از قم مهاجرت كرد .
پروين رياضى از كودكى ذوق و استعداد شاعرى داشت و هنگامى كه دورهء دبستان را مىگذراند اشعارى كودكانه مىسرود و سرودههايش را براى همكلاسانش مىخواند . در دورهء دبيرستان اين استعداد شكوفايى بيشترى يافت و با مطالعهء دواوين شعراى متقدم شعرش استحكام يافت و سرودههايش را در دفترى يادداشت مىكرد .
پروين غير از هنر شاعرى به هنرهاى دستى نيز آراسته است و در ميان شعراى متقدم بيشتر تحت تأثير اشعار سعدى و حافظ قرار گرفت و طبعش به غزلسرايى راغب گرديد و به شيوهء عراقى شعر مىسرايد . وى در سرودن دوبيتى نيز كار كرده و اشعارى در اين زمينه دارد . ديوان اشعارش از سههزار بيت تجاوز مىكند ، امّا تاكنون توفيق طبع و نشر آن را نيافته است .
اشعار زير نمونههايى از نظم اوست :
سرود عشق
خوش آن روزى كه زير سايهء بيد * لب جو ، ما و دل بنشسته بوديم
سرود عشق مىخوانديم از بر * لب از هر گفتگويى بسته بوديم