تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 1384

مساهمون:

ص١٣٨٤

دهقان ( 1334 - 1262 )

احمد بهمنيار ، متخلص به دهقان ، فرزند محمد على ، معروف به مدرس ، در سال 1301 هجرى قمرى در كرمان چشم به جهان گشود و در همان شهر به تحصيل دانش پرداخت و علاوه بر فراگرفتن علوم جديده و قديمه با زبان انگليسى و تركى اسلامبولى آشنا گشت و در جوانى به تأسيس دو آموزشگاه در منطقهء كرمان توفيق يافت : يكى به نام مدرسهء اسلامى عماد و ديگرى دبيرستان سعادت . بهمنيار به حزب دمكرات كرمان گراييد و در سال 1289 شمسى روزنامهء دهقان را كه ارگان همان حزب بود انتشار داد و براثر انقلابات كرمان و فشار مستبدان ، مدت چهارده ماه به شيراز تبعيد شد تا آنگاه كه مستوفى الممالك زمامدار گرديد و دستور آزادى او را داد . بهمنيار ازآن‌پس كه آزاد گرديد راه تهران پيش گرفت و وارد خدمات دولتى شد . ابتدا در وزارت ماليه ( دارايى ) به كار پرداخت و مدت هشت سال در شهرهاى مشهد و بجنورد و تربت‌حيدريه مشغول خدمت بود . در سال 1301 شمسى در مشهد روزنامهء فكر آزاد را منتشر كرد . بهمنيار در سال 1303 شمسى به تهران مراجعت كرد و در سال 1304 از طرف وزارت فرهنگ به تدريس ادبيات در مدارس مأمور شد و به تبريز رهسپار گرديد و رياست دار المعلّمين را يافت . يك سال بعد در تشكيلات جديد وزارت عدليه ( دادگسترى ) وارد شد و به سمت وكيل عمومى به قزوين رفت و در سال 1308 به وزارت فرهنگ منتقل گرديد و در دبيرستانهاى تهران و دانشسراى عالى به تدريس فارسى و عربى و منطق و فلسفه پرداخت و در سال 1315 به استادى دانشگاه برگزيده شد و در دانشكدهء ادبيات و