تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 1370

مساهمون:

ص١٣٧٠

دريايى ( 1322 )

محمد بابايىپور دريايى ، در بيستم مهر ماه سال 1322 هجرى شمسى در شهر لنگرود ديده به جهان گشود . پدرش رجبعلى بابايىپور از كرجىبانان قديمى درياى خزر كه بيشتر ايام عمرش را در دريا گذرانيد . محمد بابايىپور تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسطه را در زادگاه خود به پايان رسانيد ، ازآن‌پس به خدمت در سپاه دانش در منطقهء جوين سبزوار مأموريت يافت و به شغل معلمى به خدمت پرداخت و در خلال كار معلمى در رشتهء علوم ادارى به تحصيل ادامه داد و به دريافت ليسانس توفيق يافت و در حال حاضر با تدريس در آموزشگاههاى شهر خود انجام‌وظيفه مىنمايد . بابايىپور از سال سوم دبيرستان به شعر و شاعرى پرداخت و آثارش در برخى از روزنامه‌ها به چاپ رسيد و دو مجموعهء شعر به زبان گيلكى و فارسى در دست دارد كه قريبا به چاپ خواهد رسيد .

بغض باران

كوهى به قدّ عشق پابرجاست ، زيباست * امّا صداى گريه‌اش در درّهء غوغاست مردى اسير قاب سنگى زمانه * بر شانه‌اش زخم هزاران‌ساله پيداست با پيچ و تابى مىكشد ما را به هر سو * چشمى كه خيزابش خروج موج درياست دنياست اين ، يا ازدحام وحشت و فقر ؟ * گويا خدايا ، دوزخ ما هم همين‌جاست در زير باران بودن و بىبار و برگى ! * تقصير بىبذريست ؟ يا اين دست خاراست ؟ دارد هوا يكريز مىبارد چه دلگير * اين بغض باران ، هاىهاى سينهء ماست