دانش ( 1296 )
محمد آقاسى ، فرزند حسن ، در سال 1296 هجرى شمسى در شهر خوى قدم به عرصهء هستى نهاد . وى از نوادهء حاج ميرزا آقاسى معروف ، وزير دورهء قاجاريه است .
آقاسى تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به اتمام رسانيد . ازآنپس به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و به تدريس در مدارس شهر خود پرداخت .
محمد آقاسى كه در شعر دانش تخلص كرد ، شعر و شاعرى را از دوران تحصيل آغاز نمود و به تدريج در نتيجهء مطالعهء اشعار اساتيد كهن در شعر توانا گرديد و در سرودن غزل و قطعه و رباعى بيشتر راغب شد و از مهارت كافى برخوردار گرديد .
آقاسى شاعرى شيرينسخن و بذلهگو و در سخنرانى تسلط دارد و در جلسات فرهنگى بهعنوان سخنرانى توانا شناخته شده است .
نمونههاى زير از نظم اوست :
سرو آزاد
عالم از دست من شيفته پرغوغا بود * گرنه آن سلسلهء زلف توأم در پا بود
مردم از تلخى هجران و ندانست طبيب * درد و درمان من از آن لب شكرخا بود
رخنه در خاره كند سيل سرشكم چه كنم * دل آن آينهرو سختتر از خارا بود
سرو آزاد بدان قامت بالا و بلند * بندهء قامت آن سرو سهى بالا بود
من رسوا نه ز عشق تو كنون دربهدرم * عاشق از روز ازل دربهدر و رسوا بود
سينهء ابر گر آتشكدهء عشق نبود * اين چه شوريده صفت نعرهء رعدآسا بود
از سر زلف سياه تو مرا گشت عيان * آن خبرها كه ز بيداد شب يلدا بود