حسينى ( 1348 )
سيد مهدى حسينى ركنآبادى ، فرزند سيد جعفر ، در سال 1348 هجرى شمسى در شهر قم چشم به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به انجام رسانيد ، ازآنپس براى ادامهء تحصيلات راهى تهران شد و در رشتهء ادبيات فارسى به تحصيل پرداخت و اكنون مشغول گذراندن اين دوره مىباشد .
حسينى از سال 1366 به شعر و شاعرى روى آورد و گاهى شعرى مىسرود ، اما از سال 1368 رسما كار شاعرى را آغاز كرد و با شركت در انجمن ادبى محيط كه تحت سرپرستى و رياست شاعر بلندپايه محمد على مجاهدى ( پروانه ) اداره مىشود با رموز شعر و فنون آن آشنا گرديد و از راهنماييهاى وى در شعر بهرهمند شد و از اين رهگذر به شكوفايى شعر خود رونق بخشيد .
حسينى در ميان شعراى متقدم به حافظ و صائب و بيدل بيش از ديگر شاعران علاقه نشان مىدهد و از مطالعه اشعارشان لذت مىبرد .
سرود آب
بيا به لهجهء باران سرود آب بخوان * مرا ز ورطهء انديشهء سراب بخوان
من از زلال عطش چون كوير لبريزم * براى من غزلى با رديف آب بخوان
مرا به كلبهء شبهاى خويش دعوت كن * به پاى سفرهء رنگين اضطراب بخوان
من از تلاطم خشم و خطر نمىترسم * مرا به گرمترين بزم التهاب بخوان
چو ذرّه در هوس روشن نگاه توام * به ميهمانىام امشب اى آفتاب بخوان
براى آنكه به مردابها نپيوندم * بيا به لهجهء باران سرود آب بخوان