حسنزاده ( 1307 )
استاد حسن حسنزاده ، دانشمند و فقيهى وارسته و فيلسوف و حكيمى فرزانه و شاعر و سخنورى عارفپيشه ، در سال 1307 هجرى شمسى در ايراى لاريجان آمل قدم به عرصهء هستى نهاد و در حجر تربيت پدر و مادرى مؤمن و متدين پرورش يافت .
قرآن و خواندن و نوشتن را در مكتب آموخت ، آنگاه به دبستان رفت و دورهء ابتدايى را به پاى برد . براثر ارشاد كشاورزى به تحصيل علوم و معارف اسلامى روى نمود ، از نصاب الصّبيان و جامع المقدّمات آغاز كرد و كتب متداولهء درسى طلاب را از صرف و نحو و منطق و معانى و بيان و بديع و فقه و اصول مقدماتى را در آمل از محضر اساتيد فن فراگرفت و در ضمن به آموختن خط پرداخت و رموز خوشنويسى را ياد گرفت . در حالى كه به تحصيل اشتغال داشت دورهء مقدماتى را براى طلاب نيز تدريس كرد .
استاد حسنزاده در سال 1329 شمسى براى ادامهء تحصيل راهى تهران شد و در مدرسهء حاج ابو الفتح سكنى گزيد و ماندهء دروس فقه و اصول را نزد آية اللّه سيد احمد لواسانى به انجام رسانيد و از آنجا به مدرسه مروى نقل مكان كرد و به ارشاد آيتاللّه شيخ محمد تقى آملى به خدمت علامهء مفضال حاج ميرزا ابو الحسن شعرانى مسجد حوضى رسيد .
استاد حسنزاده دربارهء علامه شعرانى چنين مىگويد :
« در ميان اساتيدى كه از محضرشان كسب فيض كردم هيچيك را به جامعيت او نيافتم ، زيرا در هر علم و فنى تبحر داشت . ازاينروى ، محضرش را مغتنم شمرده و از درياى علم و دانشش كمال استفاده را كردم . »
استاد حسنزاده از منقول ، مكاسب و رسائل و كفايه و قسمتى از جواهر را به صورت