حالت ( 1371 - 1293 )
ابو القاسم حالت ، فرزند محمد تقى ، در سال 1293 هجرى شمسى در تهران چشم به جهان گشود . او در همين شهر تحصيلات خود را به پاى برد و از همان كودكى به شعر و ادب علاقه وافر داشت و به تدريج رشد كرد و شعرش مايه گرفت و از سال 1314 رسما به شعر و شاعرى پرداخت و نخستينبار در انجمن ادبى ايران پس از خواندن قصيدهاى اخلاقى و عرفانى به سبك سنايى ، مورد تحسين قرار گرفت و از طرف محمد هاشم ميرزا افسر رئيس انجمن به دريافت جايزه نايل گرديد و همين تشويق موجب شد بيش از پيش به كار خود دلبستگى نشان دهد .
حالت از سال 1317 با روزنامهء فكاهى توفيق كه به مديريت حسين توفيق اداره مىشد ، همكارى كرد و اين همكارى تا زمان حيات مدير آن به مدت بيست و دو سال ادامه يافت . بحر طويلهاى او با امضاهاى هدهد ميرزا و اشعار او با امضاى خروس لارى ، شوخ ، فاضلمآب و ابو العينك به چاپ مىرسيد . پس از شهريور 1320 ، علاوه بر هفتهنامهء توفيق با هيئت تحريريهء چند هفتهنامه ، مانند : اميد ، تهران مصور ، قيام ايران و خبردار همكارى كرد و آثار منظوم و منثور او كه جنبهء فكاهى داشت ، در آنها منتشر مىشد . از سال 1323 براى هفتهنامهء آيين اسلام هر هفته پنج رباعى كه ترجمهء منظوم كلمات قصار حضرت على ( ع ) بود و نيز يك قصيده اخلاقى و عرفانى در آن به چاپ مىرسيد ، مىسرود .
حالت در ترانهسرايى مهارت داشت و ترانههاى او كه جنبهء فكاهى و انتقادى از اوضاع زمان بود ، به صورت پيشپرده در تماشاخانههاى تهران بهوسيله مجيد محسنى و حميد قنبرى و جمشيد شيبانى و نيز در تماشاخانهء گهر بهوسيله عزت اللّه انتظامى اجرا مىشد . همچنين در انجام كارهاى هنرى در جامعهء باربد ترانه مىساخت و ترانههاى ادبى