جلوه ( 1275 - 1201 )
ميرزا ابو الحسن طباطبايى ، متخلص به جلوه در سال 1238 هجرى قمرى در گجرات از مادر زاد و در ميان خاندانى پرورش يافت كه افراد آن از مشاهير علم و ادب بودهاند .
پدرش مير سيد محمد طباطبايى ، متخلص به مظهر ، از شعراى عهد فتحعلى شاه قاجار بود كه شرح حالش در تذكرهء انجمن خاقان مذكور است .
جلوه اصلا از مردم نائين است و تحصيلات خود را نيز در آن شهر و اصفهان فراگرفت و در مدرسهء كاسهگران منزل گزيد و از محضر درس حكما استفاده كرد و در فلسفه و حكمت تبحر يافت و مقام بلندى را حايز گرديد .
ميرزا ابو الحسن جلوه در سال 1273 به تهران عزيمت كرد و در مدرسهء دارالشفاء حجره گرفت و همواره طالبين علم از محضرش بهره مىگرفتند و اعيان و اشراف ملاقاتش را مغتنم مىشمردند و سفرى نيز با اميرنظام گروسى به تبريز رفت . وى در مدت زندگى مجرد زيست و در شب جمعه ششم ذيقعده سال 1314 قمرى بدرود حيات گفت و در ابن بابويه مدفون گرديد .
جلوه با آنكه در شمار اساتيد حكمت و اكابر فلسفه در عصر خود بود تأليف مهمى در زندگى از خود به جاى نگذاشت ، فقط رسالهاى در تاريخ صفويه به امر مير غلامعلى خان امير سند نگاشت و نيز حاشيهاى بر اسفار و ديوان مولوى نوشته است . ديوان اشعارش را على عبد الرسولى تدوين كرد و با مقدمهء فاضل محترم احمد سهيلى خوانسارى به طبع رسيد .