تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 940

مساهمون:

ص٩٤٠

سيرى در سور قرآن « 1 »

گر لطف خدا تو راست شامل * قرآن همه دم نما حمايل حمد و بقره‌ست و آل عمران * آنگاه نساء و مائده دان انعام رسد ز بَعد و اعراف * انفال به توبه گشته ارداف پس يونس و هود و يوسف و رعد * ابراهيم و حجر آيد از بعد نحل است سپس بنى سرائيل * كهف و مريم بخوان به ترتيل طاها ز پس ، انبياء اعظم * حجّ است ز مؤمنون مقدّم نور و فرقان بخوان پياپى * مىكن شعرا و نمل را طىّ بعد از قصص ، عنكبوت با روم * لقمان نبود ز سجده محروم احزاب و سبا و فاطر آيد * ياسين همه دم به خاطر آيد صافّات و صاد و زمر آيد * مؤمن پس از آنت رهبر آيد از فصّلت ار كنى قرائت * از شورا هم مجو برائت و آنگه گهِ زخرف و دخان است * پس جاثيه دان كه وقت آن است رحمن گه واقعه‌ست شايان * و آنگاه حديد شد نمايان هنگام مجادله است و حشر است * پس ممتحنه كه گاه نشر است صفّ و جمعه چو شد قرائت * مىجو ز منافقون برائت آنگاه تغابن و طلاق است * تحريم به ملك پرنفاق است آنگه قلم است و حاقّه دان * هنگام معارج است ميدان نوح و جنّ و مزمّل آيد * و آنگاه مدّثر است شايد دارى خبر از قيامت امروز * دهر است به مرسلات فيروز از بعد نباء كه نازعات است * اندر عبس ره نجات است هرگاه كه كوّرت بخوانى * بايد كه در انفطار مانى دارى ز مطفّفين نشانى * شايد ره انشقاق دانى از بعد بروج و طارق اعلاست * آن سوره كه در نماز مولاست
هامش
( 1 ) - مرحوم تولايى نام سوره‌هاى قرآن را در اين شعر آورده است .