تمكين ( 1306 )
موسى ملكى ، متخلص به تمكين ، فرزند محمد ، در سال 1306 هجرى شمسى در شهر تويسركان قدم به عرصهء حيات گذاشت . در هفتسالگى به مكتب رفت و خواندن آموخت ، آنگاه به دبستان رفت و دورهء ابتدايى را به پايان رسانيد و تا سيكل اوّل متوسطه به تحصيل پرداخت ، امّا به علت عدم توانايى مالى پدرش ترك تحصيل كرد ، ازآنپس دستيار شغل پدر گرديد .
ملكى مىگويد : « پدرم پيشهء آهنگرى داشت ، خواندن را مىدانست ، اما از نوشتن بهرهاى نداشت ، شوق وافرى به مطالعهء كتاب داشت ، هر كتابى كه به دستش مىرسيد به خانه مىآورد و براى اهل خانه با صداى بلند مىخواند . »
تمكين از كودكى به شعر علاقه داشت و اشعارى مىسرود ، اما از قواعد شعر آگاهى نداشت ، تا اينكه شخصى او را به نزد امير ابو القاسم مصلح نورى كه دانشمند و هم شاعر بود برد و فنون شعر و رموز آن را از وى آموخت .
نمونههاى زير از نظم اوست :
در كوى وفا
جام مى و ميخانه عشق و من ديوانه * اين چار ز جانانه برهم زده كاشانه
غارتگر دين و دل آن ترك جفاپيشه * بربود دل از دستم با غمزهء مستانه
گفتم دل محزون را وين ديدهء پرخون را * وين بخت دگرگون را هىهى شدى افسانه
اى ساقى سيمينبر زن بر جگرم آذر * كاين دم بودم بهتر از افسر شاهانه
ديده به رهت شايق جان را نبود لايق * تا در قدمت ريزم اى گوهر يكدانه