بهلول ( 1289 )
شيخ محمد تقى بهلول ، يكى از نوادر زمان و اعجوبههاى روزگار ماست . مردى با جثهاى كوچك و اندامى نحيف و لباسى ژوليده ، اما با خصوصياتى شگفتانگيز و بىمانند . او در هشتم جمادى الثانى سال 1328 هجرى قمرى در بجستان تربت حيدريه قدم به عرصهء حيات گذاشت . پدرش شيخ نظام الدّين ، از مجتهدان و مدرسان بود كه از مولد خود به گناباد مهاجرت كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند و به تدريس طلاب و ارشاد خلق پرداخت .
شيخ محمد تقى بهلول در كودكى به مكتب رفت و به فراگيرى قرآن مشغول شد ، هشتساله بود كه حافظ قرآن گرديد و خواندن و نوشتن را در همان مكتب آموخت . ازآنپس به تحصيل در رشتهء علوم قديمه پرداخت و دورهء سطح را به پايان رسانيد و بيشتر تحصيلاتش نزد پدرش انجام گرديد .
بهلول ، آنگاه در كار وعظ و روضهخوانى افتاد و تا چهاردهسالگى در مجالس زنان شركت مىكرد و روضه مىخواند . وقتى به سن بلوغ رسيد ، ديگر پا به مجالس روضهخوانى زنان نگذاشت و تنها به كار تبليغ و موعظه مردان پرداخت ، گفتارش نافذ و سخنش مؤثر و دلنشين بود و مردم را تحت تأثير خود قرار مىداد .
بهلول در بيست و هفتسالگى به مشهد رفت و به كار تبليغ و وعظ مشغول شد و چون در آن زمان مسأله بىحجابى مطرح بود ، اين موضوع را سوژهاى براى تكان دادن مردم قرار داد و به شورش عليه دولت رضا شاه اقدام كرد و در مسجد گوهرشاد آنچنان مردم را به قيام آماده ساخت كه در آغاز دولت به وحشت افتاد ، اما بالاخره نهضت مردم به خون كشيده شد و واقعهء مسجد گوهرشاد به وقوع پيوست .