بهزاد ( 1304 )
يكى از شاعران هنرمند و بلندآوازهء ايران ، استاد يد اللّه بهزاد است . وى فرزند حسين ايوانى در سال 1304 هجرى شمسى در كرمانشاه از مادر زاد و در اين شهر نشو و نما يافت .
بهزاد پس از تحصيلات ابتدايى و متوسطه و دورهء عالى به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و مدت بيست و هفت سال در دبيرستانهاى زادگاه خود به تدريس ادبيات فارسى اشتغال داشت و در سال 1358 بنابه درخواست خود بازنشسته گرديد و قيل و قال مدرسه را ترك گفت و به كار مطالعه و تحقيق پرداخت . وى به هنر خوشنويسى علاقه و دلبستگى زيادى پيدا كرد و خود در نوشتن خط تحرير و نستعليق مهارت و توانايى كافى يافت و اين دو خط را بسيار خوب و خوش مىنويسد .
استاد بهزاد در سالهاى 1327 تا 1329 در آن زمان كه در دانشكدهء ادبيات تهران به تحصيل اشتغال داشت ، از بزرگانى چون استاد جلال همايى و استاد دكتر محمد معين و ديگر استادان دانشمند ، آن روزگار بهرهها برد و توشهها اندوخت و همواره خاطره آن روزها را با خوشى ياد مىكند و ياد بزرگان و اساتيدش را گرامى مىدارد .
بهزاد با مطالعهء عميقى كه از ديرباز داشته و بهرههايى كه از استادان خود اندوخته است ، در طول بيست و هفت سال تدريس و پس از آن تا امروز همواره چون شمعى فروزان سوخته و روشنى بخشيده است و با تبحرى كه در ادب فارسى و عربى دارد و با عشقى كه به شعر و زبان فارسى مىورزد با تعهد و دلسوزى تمام به تعليم و تربيت و ارشاد جوانان مستعد مىپردازد و اين آموزش و ارشاد چنان مؤثر و پرثمر بوده و هست كه امروز اغلب اساتيد و مهندسان و شعرا و هنرمندان كرمانشاهان هريك به نحوى مستقيم و يا غير مستقيم افتخار