تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 605

مساهمون:

ص٦٠٥

بهروزى ( . . . - 1289 )

محمود بهروزى ، فرزند على خان ، در سال 1289 هجرى شمسى در شهر سارى چشم به جهان گشود ، و پس از اتمام تحصيلات وارد خدمات دولتى گرديد و مدتى در مازندران به شغل آموزگارى و تعليم و تربيت اشتغال ورزيد . ازآن‌پس به ادارهء راه سارى منتقل شد و از آنجا به ادارهء راه‌آهن ناحيهء شمال مأموريت يافت و به انجام‌وظيفه پرداخت . بهروزى از آغاز جوانى به ادبيات علاقهء فراوانى پيدا كرد و در سارى نيز به كمك يكى از دوستان خود قرائت‌خانه‌اى داير نمود كه مورد استفاده عموم قرار گرفت . بهروزى از سالها قبل با روزنامه‌هاى قانون ، حلاج ، توفيق ، نسيم شمال ، كانون شعرا ، نمكدان و ارمغان همكارى داشت و آثار نظمى و نثرى خود را در اين مطبوعات به چاپ رسانيد و در سال 1331 امتياز روزنامه‌اى به نام « كنار دريا » گرفت و به نشر آن پرداخت . از آثار نثرى او كتابى به نام « اگر خدا بخواهد » نگاشت كه در سال 1331 در پاورقى روزنامه توفيق به چاپ رسيد . اشعار زير چند نمونه از نظم اوست :

راه نيكى

كى شنيدستى به اسرار ازل كس راه برد * عاقبت هركس خيال زيستن مىكرد ، مرد عافيت آن را نصيب آيد كه در دوران عمر * راه زهد و عفّت و پرهيزگارى را سپرد