بامداد ( 1330 - 1263 )
محمد على بامداد ، فرزند محمد رفيع ( رفيع الممالك ) و نيايش محمد باقر قزلباش همدانى است كه در سال 1263 هجرى شمسى در مشهد از مادر زاد . علوم ادبى و عربى را از اساتيد عصر و افاضل زمان چون ملا عباسعلى و حاج ميرزا حبيب خراسانى و سيد على حايرى يزدى و اديب پيشاورى و اديب نيشابورى فراگرفت .
بامداد در اوان پيدايش مشروطيت به حزب دموكرات پيوست و براثر فشار مستبدان از مشهد به تهران رهسپار گرديد و به فعاليت پرداخت و روزنامهء بامداد روشن را منتشر ساخت و براثر مخالفت با قرارداد 1919 وثوق الدّوله به زندان افتاد و آنگاه به كاشان تبعيد شد و پس از چند ماهى آزاد گشت و در دورهء ششم مجلس شوراى ملى به نمايندگى از طرف مردم شيراز انتخاب شد .
بامداد در طى زندگى خود به مشاغل بلندى دستيافت : رياست بلديه ( شهردارى ) مشهد و رياست معارف و اوقاف و رئيس كل اوقاف و رئيس شعبهء ديوان كيفر و مستشارى ديوان عالى تميز و مديركل وزارت دادگسترى و بازرسى بانك ملى ايران از مشاغل او بود .
بامداد از دانشمندان پرمايهاى بود كه گذشته از زبان مادرى به زبانهاى عربى و فرانسه آشنايى كامل داشت . از آثار او كتابى به نام حافظشناسى يا الهامات خواجه به چاپ رسيد و نيز كتابى به نام درس اخلاق و كتابى به نام مكتوبات تأليف كرد كه به طبع نرسيد و در خردادماه 1330 براثر حادثه تصادف با يك دوچرخهسوار استخوانش شكست و پس از چندى بدرود حيات گفت . از نظم اوست :