افشار ( 1362 - 1272 )
دكتر محمود افشار ، يكى از مفاخر بزرگ علمى و ادبى و سياسى و فرهنگى كشور ما در قرن اخير است كه عمرى در راه سربلندى و اعتلاى وطن خود صرف كرد و يادگارهاى خير و ثمرات نيكويى از خود بر جاى گذاشت و از بركات آن ساليان دراز فرهنگ و ادب ايران بهرهمند خواهد شد . خدايش رحمت كناد .
دكتر افشار ، فرزند حاج محمد صادق ، در سال 1311 هجرى قمرى در شهر يزد ديده به جهان گشود . علوم مقدماتى را در مكاتب قديم و مدرسهء مشيريهء همان شهر به پاى برد .
در چهاردهسالگى به اتفاق عموى خود به هندوستان رفت و مدت سه سال در بمبئى در مدرسهء سنزوير به تحصيل پرداخت . در سال 1274 شمسى به ايران بازگشت و در رشته حقوق به تحصيل اشتغال ورزيد و در سال 1290 به اروپا سفر كرد و در دانشگاه لوزان به تحصيل در رشتهء علوم سياسى پرداخت و پس از طى مراحل تحصيل به دريافت ليسانس توفيق يافت .
دكتر افشار آنگاه دوره دكتراى حقوق سياسى را دنبال كرد و در سال 1298 فارغ التحصيل دكترى از همان دانشگاه گرديد و رسالهء دكترى خود را درباره سياست روس و انگليس در ايران نوشت . در سال 1300 شمسى از راه هندوستان به ايران بازگشت و پس از يك سال توقف در يزد و گزينش همسر به تهران عزيمت كرد و در دار الفنون و مدرسهء نظام به تدريس زبان فرانسه پرداخت و در اين خلال با روزنامههاى يزد و تهران ( مانند : شيركوه ، ستارهء جهان ، ايران ، شفق سرخ و تجدد ايران ) همكارى نزديك داشت و مقالات سودمندى در اين روزنامهها نوشت و در سال 1303 به عضويت شوراى عالى تجارت منصوب و مشغول كار شد .