كه خداى تعالى در كتابش به وديعت نهاده است - كتابى كه در آن بيان هر چيزى ، است در اين سوره يافت مىشود . و اينست ، هرآنچه در حديث آمده است . كه فرمود : هر مسلمانى كه فاتحه الكتاب پاداش او . . . است ، كه قرآن خوانده باشد .
* مجموعهء آثار و تأليفات
1 . شهداء الفضيله چاپ نجف 1355 ه . ق .
2 . كامل الزيارات ابن قوله چاپ 1356 ه . ق .
3 . ادب الزائر لمن يمم الحائر چاپ نجف 1362 ه . ق .
4 . الغدير في الكتاب و السنة و الأدب ، نجف 1364 ه . ق ، ( تا جلد 9 ) .
5 . سيرتنا و سنّتنا و سنته . . . تهران .
6 . اعلام الانام فى معرفة الملك العلّام ( در توحيد ) به فارسى .
7 . تفسير آيه قالوا متنا اثنتين .
8 . تفسير آيه « و اذ اخذ ربك من بنىآدم الميثاق » . « 1 »
9 . تفسير آية « و كنتم ازواجا ثلاثه . . . » .
10 . تفسير آيه « و للّه الاسماء الحسنى » .
11 . تفسير سوره حمد .
12 . العترة الطاهرة فى الكتاب العزيز .
13 . ثمرات الاسفار ، ( 2 ج ) .
14 . حاشيه بر رسائل شيخ انصارى .
15 . حاشيه بر مكاسب شيخ انصارى .
16 . رساله در حقيقت زيارات .
17 . رساله در علم درايه .
18 . رساله در نيّت .
19 . رياض الانس ، در 2 جلد . هر جلد 1000 ص .
20 . الغدير ( 11 جلد ) . « 2 »
914 و 915 . رسائل تفسيرى عليّ حلّى [ چ 1390 ق ]
مؤلف آن ، شيخ محمّد على حلّى ، يكى از فضلاء و محقّقان معاصر و از اعيان تفسيرى شيعه ، در قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
از اين عالم كوشا ، دو تفسير به جاى مانده است .
1 . المتشابه من القرآن :
اين اثر قرآنى ، در يك مجلد ، به زبان عربى ، شامل بخشى از قرآن كريم مىباشد . مؤلّف محترم ، آيات متشابه و كلمات قرآن مجيد را گردآورى و سپس به سبك ادبى و كلامى به شرح و تأويل و تفسير آنها پرداخته است . اين تفسير در بيروت ، در سال فوق به چاپ رسيده است .
2 . الكون و القرآن :
اثر ديگر او ، پيرامون اسرار خلقت ، از ديدگاه قرآن مىباشد . كه در يك مجلد ، به زبان عربى ، و شيوهء كلامى و استدلالى شامل بخشى از قرآن مجيد مىباشد . مؤلّف محترم ، در اين اثر ، آيات مربوط به آفرينش و آسمان و ستارگان را ، از قرآن گردآورى نموده است ، سپس سعى مىكند ، آنها را بر وفق علوم و فنون جديد ، تفسير كند . اين تفسير نيز در موصل ، به چاپ رسيده است . « 3 »
916 . تفسير معرفة القرآن نجفى [ م 1390 ق ]
مؤلف آن ، عالم بارع شيخ محمد حسن فرزند شيخ ابو القاسم كاشانى ، مشهور به « نجفى » ، يكى از اعلام فقهى و تفسيرى شيعه ، در قرن چهاردهم هجرى مىباشد . او كه در مسجد ايرانيان ، در بمبئى ، منصب امامت و ارشاد را داشت ، آيات قرآنى را مورد تفسير قرار داده ، و در يك مجلد بزرگ ، به زبان فارسى ، و شيوهء كلامى و روايى تفسير نموده است .
هامش
( 1 ) الذريعة ، ج 4 ، ص 323 و 327 و 331 .
( 2 ) يادنامه علامه امينى ( به اهتمام دكتر شهيدى و استاد محمد رضا حكيمى 1352 ه . ش ) .
( 3 ) دائرةالمعارف تشيع ، ج 4 ، ص 573 به نقل از منابع :
معجم الدراسات القرآنية ، ص 180 و 248 و 260 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 3 ، ص 210 .