تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات مفسران شيعه ( فارسي ) — صفحة 733

مساهمون:

ص٧٣٣
مختصرى بر آن افزوده است . * آغاز الحمد للّه الرّحمن الّذى علّم القرآن امّا بعد : فيقول ابن عبّاس بن رجبعلى الخوئى « هذه اوراق قد اشتملت على بعض معانى جملة من القرآن . . . » * محل نگهدارى اين كتاب در كتابخانه آية اللّه مرعشى ، در قم ، موجود است ، و در فهرست آن نيز معرّفى شده است . « 1 »

551 . تفسير حسينى [ زنده در 1257 ه . ق ]

مؤلّف محترم آن ، سيد محمد بن مهدى حسينى تبريزى ، يكى از اعيان تفسيرى قرن سيزدهم هجرى مىباشد . تفسير او در عصر فتحعلى شاه قاجار تأليف ، و به او نيز ، اهداء شده است ، در پيشگفتار آن آمده است : « به خاطر رسيد ، كه در خصوص توضيح آيات قرآنى و تنقيح كلمات فرقانى كه در كدام جزء و در كدام سوره وقوع يافته است ، به طريقهء كتب لغت ، به نحو اسهل و اجمل نوشته شود . » « 2 » * آثار و تأليفات صاحب الذّريعة ، تأليفاتى چند از او را ذكر نموده است ، كه از آن ميان : مختار القواعد - كشف الآيات محمد شاهى - الوقوف فى عمل الرموز و الحروف ، مظهر الفقرات مظهر الكلمات و مظاهر محموديّه . . . وى معاصر محمد شاه قاجار بود ، و اين كتاب را به نام فتحعلى شاه و به امر عبّاس ميرزا ، تأليف كرده است . » * مراكز نگهدارى 1 . تهران : فهرست كتابخانه ملى ، ج 7 ، ص 205 / 4232 - 1932 - 787 س . 2 . تهران : ف ك اهداى استاد مشكاة ، ج 1 ، ص 213 ، تحت شماره 846 . 3 . تهران : فهرست كتابخانهء ، ملك ، ج 1 ، ص 691 - 289 . وى اين تفسير را در سال 1257 ه . ق ، به نام سلطان محمد شاه قاجار نگاشته ، و در تبريز به چاپ رسيده است ، او كلمات را با حروف تهجّى ، ترتيب داده است ، و آنها را تحت رموز ويژه‌اى ، در جدولهائى قرار داده است . * آغاز آن « الحمد للّه الذى شرّف النّبى الأمّى . » او در خطبهء كتاب براساس براعت استهلال اسامى تمام سوره‌هاى قرآن را آورده است ، اين كتاب در 4000 سطر ، به رشتهء تأليف درآمده است ، و در پيشگفتار آن تعدادى از تصانيف خود را در تجويد و غير آن ، نام برده است ، از تأليفات او « مظاهر محموديّه » ، مىباشد كه در سال 1264 ه . ق ، به طبع آراسته شده است ، و در آن كتاب مؤلّف خود را با كلمه « حافظ » ، ملقّب كرده است . « 3 » اين‌ها بخشى از معرفىهائى بود ، كه مرحوم حاج آقا بزرگ تهرانى ، در حقّ او داشته‌اند .

552 . التوضيح نقدى هندى [ م 1259 ق ]

مؤلّف آن ، عالم جليل سيد علىّ بن دلدار نقوى هندى ، يكى از اعيان تفسيرى قرن سيزدهم هجرى مىباشد . مفسّر ما كه از ديار هندوستان مىباشد ، علوم متداوله را در همان محل خود ، از علماى
هامش
( 1 ) فهرست نسخه‌هاى عكسى كتابخانه آية اللّه مرعشى ، ج 1 ، ص 104 . ( 2 ) مخطوطات الشيعة حول القرآن ، ص 100 . ( 3 ) الذريعة ، ج 18 ، ص 6 ، كد معرفى 408 - 407 .