است ، در كتابخانهء آستان قدس رضوى ( ع ) ، تحت شمارهء 150 ، مخطوط موجود است .
جلد چهارم آن باز در كتابخانهء آستان قدس رضوى ( ع ) ، در مشهد ، تحت شمارهء 1352 ، وجود دارد ، كه در فهرست مخطوطات ، ج 4 ، ص 449 ، معرّفى شده است .
باز مجلّد چهارم ، از سورهء يس ، تا پايان قرآن ، ( سورهء الناس ) ، كه در سال 1107 ه . ق تحرير يافته است ، در كتابخانهء ملّى تهران ، تحت شمارهء 4661 موجود است ، كه در مجلّد هشتم فهرست آن ، ص 132 ، معرّفى شده است .
باز از مجلّد چهارم ، از سورهء يس تا النّاس ، در كتابخانهء امام رضا ( ع ) در مشهد ، تحت شمارهء 1541 ، موجود است ، كه در فهرست آن ، ج 4 ، ص 449 ، معرّفى شده است .
باز دو نسخه از مجلّد چهارم در كتابخانهء عمومى آية اللّه مرعشى در قم موجود است ، كه تحت شماره 1284 ، ج 4 ، ص 83 فهرست ، و شمارهء 308 ، ج 1 ، ص 351 ، فهرست آن ، معرّفى شدهاند . « 1 »
* چاپ جديد
چاپ جديد اين تفسير ، در 10 مجلّد قرار دارد ، و چاپهاى مختلفى از آن به عمل آمده است ، كه يكى از آنها مربوط به انتشارات جامعهء مدرّسين حوزهء علميّهء قم مىباشد . نوع ديگر آن ، چاپ وزارت ارشاد اسلامى است ، و اخيرا نوع ديگرى از آن توسّط حجّة الإسلام و المسلمين ، آقاى حاج مجتبى عراقى ، انتشار مىيابد .
جاى اسف است ، در شرايط كمبود كاغذ ، و با وجود كثرت اين همه گنجينههاى ارزندهء تفاسير و كتابهاى خطّى كه در گوشههاى كتابخانهها موريانه مىخورند ، از يك نوع كتاب سه نوع چاپ مختلف داشته باشيم ، اين وضع از نارسائى و ناهماهنگى مطبوعات ما ، حكايتها دارد !
440 . و 441 . تفاسير خاتونآبادى [ م 1126 ه . ق ]
مؤلّف آنها ، سيّد امير محمّد صالح بن عبد الواسع حسينى خاتونآبادى ، از مفسّران قرن دوازدهم هجرى مىباشد .
تفسير سورهء حمد كه نسخهء خطّى آن در كتابخانهء عمومى آية اللّه مرعشى ، در قم موجود است .
آغاز آن : « الحمد للّه ربّ العالمين . . . فيقول المستعين باللّه الهادي محمّد صالح بن عبد الواسع الحسينى انّى كنت ذات يوم متدبّرا في تفسير سورة الفاتحة . . . . »
انجام آن : « . . . انتهى ما اردنا ايراده في هذا المقام و اللّه تعالى أعلم ، ثمّ نبيّه ، ثمّ اهل بيته عليهم السّلام »
استنساخ آن در بيستم شوّال 1340 ه . ق صورت گرفته است . « 2 »
* گفتار طبقات اعلام الشّيعة
علّامهء تهرانى ، در كتاب فوق مىنويسد : « او داراى دو اثر تفسيرى مستقلّى مىباشد :
1 . رسالهاى در تفسير سورهء الحمد ، آنچنانكه در الذّريعة ، ج 4 ، كد 1480 معرّفى شده است .
هامش
( 1 ) مجلّهء تراثنا ، صادره از قم ، مؤسّسهء آل البيت ( ع ) ، شمارهء 4 ، سال 1 ، ص 158 - 160 .
علاوه بر منابع فوق مىتوان به : فهرست كتابخانهء آية اللّه مرعشى ، ج 14 ، ص 56 ، كد معرّفى 5264 - فهرست كتابخانهء دانشگاه تهران ، اهدائى استاد مشكات ، ج 1 ، ص 183 ، شمارهء 4 - معجم المؤلّفين ، ج 11 ، ص 217 - هدية العارفين ، ج 2 ، ص 304 - فوائد الرّضويّة ، ص 618 - ايضاح المكنون ، ج 2 ، ص 225 و 385 ، اعيان الشّيعة ، ج 45 ، ص 328 مراجعه نمود .
( 2 ) فهرست نسخههاى عكسى كتابخانهء آية اللّه مرعشى ، ج 1 ، ص 378 و 379 .