مشنو فدوى صيحهء آن صوفى ناصاف * اشهب نتوان گفت به هر لاشه حمارى
* *
اى دريغا كه عمر شد بر باد * در همه عمرم اين نيامد ياد
حيف ناكرده فكر آبادى * بايدم رفت از اين خرابآباد
* *
آن كيست كه خاطر مرا شاد كند * وين گردنم از بند غم آزاد كند
يا خرج عروسىام به گردن گيرد * يا آنكه مرا به خويش داماد كند
* *
در رغايب اينقدر حلوا كه ملاخور شده * كس كرم ننمود زان حلواى ملاخور مرا
بر فقيه شهر لازم شد كه تعزيرش كند * هركه گويد بعد از اين ملاى حلوا خور مرا
از اشعار تركى اوست :
درس عشق اوخومويان ، زاد اولماز * اولسا مفتى آدى ، بير آد اولماز
گور ميين خسرو عشقى هرگز * سوزى شيرين ، اوزى فرهاد اولماز
زلفى زنجير اولان خوبلره * پايبند اولميان ، آزاد اولماز
بلبلم ، گلخن اولوبدور وطنيم * چكمييم ناله و فرياد ، اولماز
كيم ديير عاشق اولان آغلاماسين * شط اگر اولماسا ، بغداد اولماز
گوگلوم آبادليق ايستر امّا * تا خراب اولماسا ، آباد اولماز
اى معلم ، منى اوز حاليمه قوى * سنه شاگرد اولان ، استاد اولماز
او رفيقلر كى منيم واريميدى * دئديلر " مهر على " داماد اولماز
بلبلا فصل گلون قدرينى بيل * كه هميشه مه خرداد اولماز
غنچه نين باغرنه باخجاج بيلديم * دهر باغندا اولان ، شاد اولماز
اى گونول ، خوبلره صيد اولدون * صيد اولان قوش ، داخى صياد اولماز
اى رقيب ايت كيمى گل قاپما منى * آشنا ، ياره اولان ، ياد اولماز
عشق گلدى « فدوى » عقلى بوراخ * بير عروسه ايكى داماد اولماز
مهر على فرزندى داشت به نام ميرزا فضل على و خانواده او هماكنون به نام فضلى در تبريز ساكن هستند .
( زنبيل فرهاد ميرزا ، ص 80 - دانشمندان آذربايجان ، ص 295 - نشريهء دانشكدهء ادبيات تبريز ، سال اول شماره 5 ، ص 26 - 31 - تاريخ خوى « دكتر رياحى » ، ص 226 - فرهنگ سخنوران )