تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 882

مساهمون:

ص٨٨٢
شرح ذيل : 1 - منهج الابرار : كه به سال 832 ساخته و بدين بيت شروع مىشود :
بسم اللّه الرحمن الرحيم * هست سرآغاز كتاب كريم
2 - شيرين خسرو يا رياض العاشقين : كه به سال 836 سروده و بيت اول آن اين است :
خداوندا ره بهبود بنماى * نقاب از چهرهء مقصود بگشاى
3 - ليلى و مجنون : به تاريخ 842 به نظم آورده و بدين بيت شروع مىشود :
اى دل ز تو ديده روشنايى * وز تو به تو كرده آشنايى
4 - هفت اورنگ يا عشقنامه : بيت اول آن اينست :
اى زمين‌گستر و زمان‌آراى * وى جهان‌پرور و جهان پيراى
5 - ظفرنامه : به سال 848 خاتمه يافته و بدين بيت شروع مىشود :
خدايا تويى پادشاه همه * خداونديى تو پناه همه
در فهرست نسخه‌ها اين بيت آغاز مثنوى منهج الابرار ذكر و اضافه شده است كه نسخهء خطى آن در دار الكتب قاهره به شمارهء 4320 نستعليق خوب 885 هست . مولانا اشرف ضمن مثنويها از دو فرزند خود به نامهاى علاء الدّين على و نظام الدّين خضر نام برده است . به نوشتهء ادوارد برون ، نظام الدّين محمود قارى يزدى مؤلف ديوان البسه اشعارى در استقبال از اشعار درويش اشرف سروده است . نسخه‌يى از ديوان وى در كتابخانهء حاج حسين نخجوانى موجود است و به نوشتهء آن مرحوم « متأسفانه از تصاريف زمان صفحهء آخر آن افتاده و تاريخ تحرير آن معلوم نيست ليكن از شيوهء خط و جنس كاغذ معلوم مىشود كه در همان قرن نهم در حال حيات مؤلف كتابت شده است . . . اين ديوان قريب شش هزار بيت را حاوى است » . وى كسى را مدح نگفته است ؛ قصيده و ماده تاريخى در وفات شاه نعمت اللّه ولى ( 834 ) سروده كه دو بيت آن ذيلا نقل مىشود :
سوار ما از اين ميدان كجا شد * كه ميدان خالى از نور و صفا شد شدش زان ( جنة الفردوس ) تاريخ * كه ذات او به فردوس علا شد .
( 834 ) از غزلهاى اوست :