تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 856

مساهمون:

ص٨٥٦
ولى با وجود نوشتهء مؤلف تذكرهء اختر ، بخشى از ديوان او در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران به شمارهء 2 / 4239 ، سدهء 13 ( ص 6 - 19 و 51 - 52 ) هست و داراى هزل و ستايش است ( فهرست دانشگاه ، ج 13 ، ص 3210 )

نمونه‌يى از اشعار اوست :

خط به گرد عارض و لعل تو چون سر بركشد * خطى از عنبر به گرد جنت و كوثر كشد
در صفت عمارتى گفته :
صفايش چون صفاى حسن خوبان است روح افزا * بنايش چون بناى عهد ميثاقت چه مستحكم اگر فوارهء حوضش ندادى آب گردون را * نگشتى تا ابد اين كشت‌زار نه فلك خرم
* *
از فراز عرش بايد چتر بالاتر زند * تا به فرش قعر چاهش سايه اندازد سحاب
اين غزل نيز از اوست :
خالش به كنار لب فتاده * از حق مگذر عجب فتاده تعليم نديده از معلم * يارم بره ادب فتاده از بهر علاج دردمندان * عناب لبش سبب فتاده روئيست ميان زلف مشكين * يا مه بميان شب فتاده در تختهء نرد طالع من * مهدى دو و شش عجب فتاده
( رياض الجنة ، ص 927 - نگارستان دارا ، ص 261 - تذكرهء اختر ، ص 178 - 181 - دانشمندان آذربايجان ، ص 363 - 364 - فهرست كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ج 13 ص ، 3210 - فرهنگ سخنوران )

از شاعرانى كه به تركى آذربايجانى شعر گفته‌اند

شمسى ، سرابى از شعراى سدهء 13 ق . ( رك : دانشمندان آذربايجان ، ص 208 ) « 1 »
هامش
( 1 ) - آقاى جبار اظهرى ، كتابى به نام « مجموعهء اشك آل » تدوين نموده و در آن مراثى و نوحه‌هاى شعراى سلف و معاصر سراب را گردآورده است .