تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 821

مساهمون:

ص٨٢١
رسانيد . نسخهء خطى ديوان او در كتابخانهء مجلس سناى سابق هست كه شخصى به نام حاجى على اكبر كرمانى مقدمه‌يى بر آن نوشته است . صادق ظاهرا مدتى هم در يكى از دهات ارومى سكنى گزيده است بدين جهت بعضى او را اهل اروميه هم پنداشته‌اند . از اشعار اوست :
اى ساقى ماه منظر و حور سرشت * باشد دهنت كوثر و رخسار بهشت برخيز و مى از سبوى در جام بريز * زان پيش كه خاك من و تو گردد خشت
* * *
گفتم بلبل گفت بود عاشق من * گفتم قمرى گفت بود شايق من گفتم طوطى گفت شكرخاى لبم * گفتم مجنون گفت بود « صادق » من
( بزرگان و سخن‌سرايان آذربايجان غربى ، ص 167 - 168 - تاريخ خوى آقاسى ، ص 515 - 516 )

[ حرف عين ]

على خويى

شيخ على فرزند عليرضاى خويى به سال 1292 هجرى قمرى در خوى تولد يافت و بعد از تحصيلات ابتدايى براى تكميل معلومات زادگاه خود را به قصد نجف اشرف ترك نمود و در خدمت آخوند خراسانى و شيخ هادى تهرانى به كسب فيض پرداخت و بعد از مراجعت در اروميه سكنى گزيد و مصدر خدمات فرهنگى گشت تا به سال 1350 هجرى قمرى در شرفخانه رخ در نقاب خاك كشيد .

تاليفات :

1 - تشريح الصدور فى وقايع الايام و الدهور : در 6 جلد است و در آن وقايع پنج ماه و سيزده روز از اول رمضان تا سيزدهم صفر را به قلم آورده و كتابى است مفيد و داراى ارزش دينى و مشحون از مسايل معقول و فقه و حديث و تاريخ . 2 - تذكرة العارفين : تتمه و تكملهء تشريح الصدور است .