يا كريم العفو حىّ لميزل * يا كثير الخير شاه بىبدل
( دانشمندان آذربايجان ، ص 87 )
تقى خويى
آقا تقى ملقب به صمد عليشاه از عارفان سدهء سيزدهم ه ق . خوى است . صاحب الذريعة به نقل از تذكرهء شمس العرفاء سيد عبد الحجة تاريخ تولد او را 1268 قيد كرده و نوشته است كه وى صاحب ديوان غزليات است .
( الذريعة ، ج 9 ، ص 173 )
[ حرف ( ث ) ]
ثابت خويى
ملا حسين از سخنوران قرن چهاردهم ه ق . خوى بود . مدتى در شهر گنجه بسر برد و بعد به زادگاه خود برگشت و در همانجا فوت كرد . ديوانش مركب از اشعار پارسى و تركى آذربايجانى است .
مؤلفان كتاب « بزرگان و سخنسرايان آذربايجان غربى » شرح حال او را با ابراهيم ثابت طسوجى شاعر سده 13 به هم درآميختهاند .
( دانشمندان آذربايجان ، ص 90 - ريحانة الادب ، جلد اول ، ص 231 )
[ حرف جيم ]
جمال خويى
از شاعران سدهء هفتم هجرى و يا قبل از آنست رباعى زير از اوست :
با من ز در كينه در آيى ها عقل * رنجم همه بر رنجفزايىها عقل
آنگه گويى بيا ببين در رخ من * مه را تو به ديوانه نمايى ها عقل !
ها ( اسم اشاره ، در محل تحذير و تعجب به كار رفته است ) .