ز شرم روى تو گل در چمن گلاب شده * به دور حسن تو هر ذره آفتاب شده
( تذكرهء نصرآبادى ، ص 411 - 412 - نگارستان سخن ، ص 116 - روز روشن ، ص 676 - دانشمندان آذربايجان ، ص 369 - تاريخ تذكرهها ، ج 1 ، ص 381 - 388 )
ناظم تبريزى [ ( ملا محمد حسين متخلص به ناظم ) ]
ملا محمد حسين متخلص به « ناظم » از معاصران ثابت اندبيلى و از شعراى نوحهسراى اواسط قرن سيزدهم ه ق . است در ديوان خطى ثابت اندبيلى مقدارى از مراثى فارسى و تركى او نوشته شده .
از اوست :
بر كربلا چه قافلهء كربلا رسيد * كشتىّ غم به ورطهء بحر بلا رسيد
« ناظم » علاج درد تو از هيچكس نشد * در ماتم حسين به دردت دوا رسيد
باز گويد :
مشتعل دشت غم از نايرهء غوغا بود * شاه لبتشنه در آن دشت بلا تنها بود
در ديوان ثابت اندبيلى در حدود دويست بيت از اشعار تركى ناظم تبريزى شامل يك مثنوى 128 بيتى و مرثيهء جناب على اكبر ( ع ) و يك قصيده و يك غزل جمعا 250 بيت مسطور است .
مطلع بهاريه :
يئتدى فصل بهار بهبهبه * اولدى خوش روزگار بهبهبه
( ديوان ثابت اندبيلى ، نسخهء خطى شماره 2790 كتابخانهء ملّى تبريز )
ناقص تبريزى
ميرزا مهدى از شاعران سدهء سيزدهم ه ق . تبريز بود .
از اوست :
دل دادهام بلاى نگارى خريدهام * كارى نكردهام كه پشيمانى آورد
( مصطبهء خراب ، ص 198 )