1819 م ، ترجمههايى به فرانسه از روى متن انگليسى انجام گرفت و در پاريس منتشر شد .
در 1813 م ترجمهاى در 2 جلد به هلندى و در همين سال ترجمهاى به آلمانى در وين به چاپ رسيد . بخش اول مسير طالبى در 1904 م به زبان اردو ترجمه و در مرشدآباد هند چاپ شد . در 1827 م خلاصهاى از متن فارسى مسير طالبى كه ديويد مك فارلين ترتيب داده بود ، در كلكته به چاپ رسيد . مسير طالبى در 1352 ش به كوشش حسين خديوجم براى نخستين بار ، اما نه چندان منقّح در تهران چاپ شد . در اين چاپ مجهولات روشن نشده و گفتنيهاى ناگفته بسيار دارد .
از اشعار اوست :
زهى لندن ؛ و وضع بىمثالش * هم آن آب و هواى اعتدالش
چو مسبارل به خوبى كس نديده * خدا از دست خويشش آفريده
اين مثنوى با ترجمهء انگليسى آن به سال 1807 ميلادى در لندن به طبع رسيده است .
( تحفة العالم ، چاپ حيدرآباد ، ص 291 - رياض الوفاق ، ص 57 - 58 - دانشمندان آذربايجان ، ص 243 - 244 - مؤلفين مشار ، ج 1 ، ص 157 - تاريخ تذكرهها ، ج 1 ، ص 564 - 574 ؛ ج 2 ، ص 733 - دايرةالمعارف بزرگ اسلامى ج 5 ، ص 625 - 628 )
طالبوف تبريزى
حاج ميرزا عبد الرحيم مشهور به طالبوف فرزند استاد ابو طالب نجّار بسال 1250 هجرى قمرى در تبريز زاده شده ولى بيشتر در تمرخان شورهء قفقاز بسر برده است و بسال 1328 قمرى در همانجا وفات يافته است . وى در حدود 16 سالگى به تفليس رفت و به تحصيل زبان روسى و ادبيات آن پرداخت و متدرجا نزد رجال و دانشمندان روسيه به درستكارى و راستگفتارى - شناخته شد و سپس در تمرخان شوره - دارالحكومهء داغستان اقامت كرد و مورد احترام جميع مسلمانان و جزو ايشان گرديد و خانهاش مقصد امرا و علما و اعيان و ملجاء نيازمندان و مستمندان شد .
وى يكى از نخستين نويسندگان فارسى است كه ايرانيان را به تاليف رمانهاى علمى و تآتر و ترجمهء علوم و فنون و هنرهاى زيبا و مكارم اخلاق به زبان ساده آگاه كرد و اين امر روز به روز بر اعتبار و منزلت او نزد همه مىافزود .