تذكرهء ناظم ( نسخه عكسى ) - لطائف الخيال ( نسخه عكسى ) - تذكره حسينى ، ص 167 - 168 - آتشكدهء آذر ، ص 33 - 34 - رياض الجنه ، ص 849 - شمع انجمن ، ص 216 - 217 - نشريهء دانشكده ادبيات تبريز ، سال 15 شماره 4 ، سال 16 شماره 1 - نامه ادارهء كل آموزش و پرورش آذربايجان شرقى ، سال 3 شماره 2 ( مقالهء نگارنده ) - فهرست نسخهها ، ج 3 ، ص 2379 ؛ ج 4 ، ص 2928 )
شريفى تبريزى
معين الدّين محمد شريفى از خوشنويسان و سخنوران سدهء دهم هجرى قمرى تبريز است . در كتاب « آثار و احوال خوشنويسان » ذيل عنوان محمد تبريزى چنين مسطور است :
« معين الدّين محمد شريفى تبريزى ، به قول صاحب مناقب هنروران ، از شاگردان مير على هروى است و به خط وى ديدهام : يك قطعه از مرقع مالك ديلمى ، به قلم سه دانگ جلى و نيم دو دانگ خوش ، با رقم : كتبه العبد معين الدّين محمد الشريفى ، در مشهد مقدس انور نوشته شد » .
از اوست :
گذشتم از سر و گفتم نيازم اين قدر است * كشيد پا ز من و گفت نازم اين قدر است
* * *
ز گردون مرگ مىخواهم حياتم مىدهد ، آرى * فلك بسيار ز اينسان لطفهاى بىمحل دارد
* * *
كى غم عاشق ز سير باغ و صحرا مىرود * عشق تا با اوست غم با اوست هرجا مىرود
* * *
گستاخ مگذر از سر خاك من اى رقيب * دارم هنوز شعلهء آهى كه داشتم
( نگارستان سخن ، ص 48 - 49 - دانشمندان آذربايجان ، ص 197 - 198 - احوال و آثار خوشنويسان ، ج 3 ، ص 664 )
شعورى تبريزى
اسمش بنا به نوشتهء خوشگو : مهدى و تخلصش « شعورى » است . وى از ادبا و سخنوران سدهء دهم هجرى قمرى بوده و علاوه بر طبع لطيف از فن سياق نيز بهرهء كافى داشته است . از اوست .