لاهيجى را به صاحب الذريعة ، شرح فياض لاهيجى وانمود ساختهاند . چون در هيچيك از كتب رجال چنين شرحى در شمار آثار فياض نيامده است .
29 - شرحى است كه شارح آن نامعلوم است و نسخهء آنكه مورخ 1052 ه . ق . مىباشد در فهرست آستان قدس ، ج 4 ، ص 191 ذيل شماره 844 معرفى شده است .
30 - شرحى است كه باز شارح آن نامعلوم و در فهرست كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ج 14 ، ص 3056 - 3058 بهشمارهء 4077 معرفى شده است .
31 - « رسالهء مشواق » يا شرح ملا محسن فيض متوفى 1091 ه . ق . شرح اصطلاحات اهل عرفان است كه در گلشن راز به خطوخال و چشم و لب و دهان و مانند اينها تعبير شده و خيلى مختصر است . اين رساله به تصحيح حسن بهمنيار به سال 1325 ش . در 28 صفحه چاپ شده است .
32 - شرحى است كه شارح آن شناخته نشده و نسخهيى از آن بهشمارهء 2294 در 189 صفحه در كتابخانهء مجلس موجود است .
33 - شرحى است ضميمهء مجموعهء شماره 2338 كتابخانهء مجلس ( ص 228 - 250 ) مورخ 1108 ه . ق . ولى شارح آن معلوم نيست .
34 - شرحى است كه در پايان مجموعهيى به سال 1303 ه . ق در تهران به طبع سنگى رسيده و شارح آن معلوم نيست .
35 - شرحى است از محمد باقر بن محمد حسين . نسخهيى از آن در كتابخانهء آقاى سلطانى بهبهانى به تاريخ تحرير اواخر قرن سيزدهم موجود است .
36 - مجموعة الفوائد يا شرح گلشن يا شرح فن . شارح آن معلوم نيست . اين شرح دههزار و دويست بيت است و در فهرست كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران مجلد 14 ، ص 1609 - 1611 معرفى شده است .
37 - شرحى است موسوم به « رسالهء محموديّه » از ميرزا عبد الكريم رايض الدّين زنجانى متخلص به اعجوبه و ملقب به عارف على شاه متوفى 1299 ه . ق . اين شرح را آقاى شمس الدّين پرويزى در تبريز به سال 1335 شمسى با سه رساله ديگر در يك مجلد به طبع رسانيده است .
38 - « غنچهء باز » عارف مشهور و پير طريقت اويسى مولانا جلال الدّين على مير ابو الفضل
سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 177
مساهمون: عزيز دولت آبادى
ص١٧٧