است كه واقعات بابرى را كه آن پادشاه مغفور نوشته بعبارتى بليغ ترجمه كرد ، و اين شعر از اوست كه :
آرميدى برقيبان و رميدى از ما * ما چه كرديم و چه ديدى ، چه شنيدى از ما
بهر دل بردن ما حاجت بيداد نبود * مىسپرديم اگر مىطلبيدى از ما
« منتخب التواريخ ، 1 : 341 »
دانشمند معاصر پاكستانى آقاى حسام الدّين راشدى مصحح تذكرهء مقالات - الشعراء تأليف مير عليشير قانع تتوى ذيل ترجمهء خانخانان راجع بترجمهها و چاپهاى مختلف اين كتاب چنين نگاشتهاند :
« بابرنامه - واقعات بابرى و تزك بابرى . به اين هر سه نام مشهور است .
خانخانان در سال 998 ه . از تركى ترجمه آن را مكمل كرد ، اين ترجمه در بمبئى باهتمام ملكالكتاب در سال 1308 ه . چاپ شده است ، ( مولانا محمد شفيع بر اين ترجمه تنقيد چاپ كرده است . در مجلهء اورينتل كالج شمارهء مئى 1934 ع ) شيخ زين الدّين وفائى خوافى ( متوفى 940 ه . مدفن آگره ) نيز از تركى يك حصه به فارسى ترجمه كرده بود ، ديگر ترجمهء فارسى از ميرزا پاينده حسين غزنوى است كه او نخستين شش سال را در 994 ترجمه كرد ، و باقى متن تركى را محمد قلى حصارى بپايان رسانيد ، اين دو ترجمه هنوز چاپ نشده است .
از ترجمه عبد الرحيم
W . Erskine J . Leyden
در زبان انگليسى منتقل كرد و آن را در لندن بسال 1836 ع چاپ كردند ، طبع ثانى اين ترجمهء انگليسى در لندن بسال 1844 چاپ شد ، بار سوم
Sir lucasking
با حواشى خود همين ترجمه را در اكسفورد بسال 1921 ع چاپ كرد ، تلخيص اين ترجمه باهتمام
R . M . Caldecolt
در لندن 1844 چاپ شده و تلخيص ديگر هم از طرف
F . G . Talbot
در لندن 1909 ع