زمانه چند دل آزردن از تو آموزد * يكى ز شاه بياموز رسم دلدارى
منت حلال كنم ليك برنمىتابد * زمان شاه سليم اين همه ستمگارى
* * * و له
شرم باد از اهل مجلس سنجر بىقدر را * تا به كى ناخوانده آيد ، چند بىرخصت رود
* * *
نه تاب ديدن و نى طاقت شكيباييست * تو چون نقاب كشى رحم بر تماشاييست
* * *
برگ سبزى هم نياوردى زهى بىطالعى * از گلستانى كه هركس گل بدامن مىكند
( ص 436 )
ترجمهء مؤلف و سبب تأليف كتاب :
ميرزا محمد عبد القادر خان بن ميرزا احمد جان بن ميرزا شاه محمد خان آقهباش قاجار كابلى موطن و سونكره ( از توابع مالوه ) مسكن نسبش به امير قاجار بن سرتاق نويان مىرسد ، كه از اولاد امير قراچار برلاس است . وى از به دو شعور بمطالعهء تواريخ شايق و بدريافت احوال و انساب سلاطين نامدار فايق بوده ، در سايهء شفقت پدر 26 مرحله از مراحل زندگانى را قطع نموده ، كتب فارسى را پيش والد خويش خوانده و آنگاه كه از ضروريات فراغت يافته بتلاش كتب انساب اقوام سادات و شيخ كه در اصل عرب نژادند ، و از اولاد اصحاب و در هندوستان به شيخ اشتهار دارند افتاده ، و چون بنسخهاى كه احوال و انساب اقوام مغول در آن توان يافت دسترس پيدا