حبّ او را پيشه كن وز بغض او انديشه كن * خواهى ار بوى بهشت جاودانى بشنوى
بوستان حبّ او را نيست آن خرّم بهار * كز قفايش نالهء باد خزانى بشنوى
گوش كن زى اختر طوسى كه در اوصاف او * شعرهاى نغز چون آب از روانى بشنوى
در شب بيستم ماه صفر سنهء 1303 سقوط كواكب مىشد . اين قطعه را سروده است :
چو از سپهر برين بر زمين كواكب رخشان * بريختند بامر خداى خالق واهب
بماتم شه لبتشنگان حسين على آن * كه بود واسطه ذاتش ميان ممكن و واجب
بگفت از پى تاريخ سال ، اختر طوسى * « شد از فلك بشب اربعين سقوط كواكب »
1303 « نامهء فرهنگيان ، نسخهء شمارهء 1197 مجلس ، ص 89 - 96 »
نمونهء ديگرى از تراجم اين كتاب در ذيل آثار العجم فرصت شيرازى مسطورست .
ترجمهء مؤلف و آثار ديگر او در ذيل مدينة الادب مذكور افتاد . ناگفته نماند كه شعراى نامهء فرهنگيان به غير ازين سيزده نفر بقيه در مدينة الادب مذكورند : اختر طوسى ، داناى حائرى ، سرخوش تفرشى ، حاجى ميرزا على اكبر قائممقامى ، حاج ميرزا سيد على اخوى ، فرصت شيرازى ، حيدر على كمالى اصفهانى ، مايل تويسركانى ، مايل طهرانى ، عندليب كاشانى ، نثار شيرازى ، وحدت كرمانشاهى .