مبادا دولت از بالين او دور * مبادا تاج را بىفرق او نور »
( اين ابيات دعائيه از مؤلف است كه در دنبالهء ترجمهء فتحعلى شاه آورده و پس از آن اشعار خاقان را ذكر كرده است ) .
انجام :
« گفت جز آه سرد نيست كسى * كه به او همنفس شوم نفسى »
نسخه :
كتابخانهء دانشكدهء معقول و منقول ، از اواخر قرن سيزدهم ، نستعليق ، كاغذ سفيد فرنگى ، از كتب جديدالابتياعست و در حال تحرير صفحهشمارى و نمرهگذارى نشده است .
مؤلف در ضمن تراجم حكايات و رواياتى آورده و از بعضى مآخذ خود هم ياد كرده كه عبارتست از : جوامع الحكايات ، تاريخ گزيده ، لطائف الطوائف ، فرهنگ اسدى يا لغت فرس ، فرهنگ سرورى ، فرهنگ جهانگيرى ، بهارستان جامى ، حبيب - السير ، تاريخ نگارستان ، تذكرهء دولتشاه ، مآثر الملوك ، شاهد صادق ، جواهر الاسرار ، تاريخ بناكتى ( - روضهء اولى الالباب ) ، مجالس المؤمنين ، جهاننما ( - عجايب - المخلوقات ) ، كتاب النقض شيخ عبد الجليل قزوينى ، چهار مقاله ، حدائق السحر ، و بعضى از مثنويات مشهور و دواوين شعرا .
و نيز از بعضى از تذكرهها استفاده كرده ولى نام آنها را مذكور نداشته ، از قبيل تحفهء سامى ، هفت اقليم ، تذكرهء نصرآبادى ، آتشكده .
در تراجم شعرا بيشتر لفاظى و عبارتپردازى كرده و بتواريخ توجهى نداشته ، در تقسيمات عصرى و طبقاتى نيز راه خطا پيموده است .
درين نسخه لطائف الطوائف « لطائف و ظرائف » نوشته شده است ، و مآثر الملوك