بگرفت به كف پير مغان جام سفالين * جام دگر افتاد بدست جم ديگر
در دست من افتاد عقيق لب لعلش * بگرفت سليمان دگر خاتم ديگر
« غزليات عبرت چاپ مظفرى ، ص 48 »
محمد صادق روشن اصفهانى متوفى 1305 ه . ق . گفته است :
ز مردن نيستم بر دل به غير از اين غم ديگر * كه خواهد ساخت بعد از من غمش با همدم ديگر
بگير از دست ساقى جام و بشنو از لب مطرب * كه آبستن بروح اللّه باشد مريم ديگر
ز سرّ غيب آگاهست پير مىكشان گويى * كه جام ديگر افتادست در دست جم ديگر
بانگشت سليمانى بود آن خاتم ارزانى * كه دادند از دهان دوست ما را خاتم ديگر
« ديوان روشن ، چاپ سنگى طهران در 1317 ه ، ق ، صفحهء 267 »
اين غزل او در زمان حياتش خيلى مشهور شده بود و رديف آن را شعرا ابتكار خود وى مىدانستند :
چون نور كه از مهر جدا هست و جدا نيست * عالم همه آيات خدا هست و خدا نيست
ما پرتو حقيم و نه اوييم و هموييم * چون نور كه از مهر جدا هست و جدا نيست
بينيد در آيينه اگر صورت خود را * آن صورت آيينه شما هست و شما نيست