رباعيات اصنافيه كه بروش نجوم از آن فال گرفته مىشود 1000 بيت ،
كتاب سرمهء سليمانى در لغات فرس ،
رسالهء كافية القافية در علم قافيه ،
رسالهء مفتاح مفاتيح غيبيّه در ظهور و مراتب تحقيق ،
ديوان عين الحيات كه مشتمل بر اقسام سخن است غير از مثنوى ، و همه را در هند گفته است 5000 بيت .
علاوه بر اينها يك ديوان دوازده هزار بيتى در قزوين گم كرده است ، و تا سال 1036 كه كعبهء عرفان را تأليف كرده دو مثنوى ديگر هم سروده كه در آن كتاب از آن دو نام برده است ، يكى لوح محفوظ نام دارد و ديگرى بيت معمور . « نقل باختصار از ديباچهء عرفات و ترجمهيى كه مؤلف از خود نوشته است » .
از اوست :
جان من چون چشم خود بر قلب دلها رو منه * ناز بر طاق بلند فتنه چون ابرو منه
چون هوس ناخواسته در خاطر كس در نيا * چون نفس ناخوانده در بزم دل كس رو منه
* * *
از خاطر شكسته دلان شد شكستهتر * گردون كه بسته بود كمر در شكست من
* * *
دليل لذّت سوز محبت اين كافيست * كه سوختيم و نيامد نفس ز سينه برون
* * *
بىآب كند حسن تو رخسار سخن را * بر باد دهد زلف تو ناموس چمن را