در 18 + 657 و 8 + 679 صفحه بسال 1295 هجرى قمرى باهتمام فرزند مؤلف عليقلى خان مخبر الدوله هدايت وزير تلگراف وقت ، با خط نستعليق ميرزا آقا كمرهاى در تهران بطبع سنگى رسيده ، و در 1336 - 1341 شمسى چاپ دوم آن در پنج مجلّد بقطع وزيرى منتشر شده است .
ترجمهء مؤلف :
در مجمع الفصحاء ( ج 2 ص 581 - 677 ) و رياض العارفين ( ص 352 - 365 ) و ساير تذكرههاى دورهء قاجار بتفصيل مسطورست .
قصيدهء فتح اللّه خان شيبانى دربارهء كتاب مجمع الفصحاء كه مؤلف آن ، قصيدهاى از آن او را نسبت به اختيار الدّين از شعراى عهد سنجر داده است :
بمجمع الفصحاء در نگر كه كاتب آن * چه سهوها كه در احوال شاعران كردست
چو او امير سخن بود ، مى نشايد گفت * كه آن امير چنين كرده يا چنان كردست
بسا قصيده كه از آن گرفته داده به اين * بسا چكامه كه از اين بنام آن كردست
گمان بنده كه اينها بوقت طبع كتاب * يكى حسود بدانديش بدگمان كردست
خداى هرچه تواند بدان حسود كناد * كه او ز روى حسد هرچه مىتوان كردست
نگاه كن كه پس از نام اختيار الدّين * چگونه لفظ ابى نصر توامان كردست
كدام كس كه ازين پيش كرده تذكرهيى * روايتى ز ابى نصر در جهان كردست
كسى كه هست كنون بعد سيزده صدسال * بداغ پنجصد از هجرتش نشان كردست