چون اين رساله در ذكر بقيهء اكابر فضلاى اين اعوامست ، و در شرح نقيّهء افاضل شعراى اين ايّام است ، تسميهء آن به بقيّهء نقيّه مناسب نمود .
حديقهء اول در ذكر اكابرى كه نسبت به اين روزگار قريب العهد بودهاند ، چون سالك اطوار و كاشف اسرار ، حضرت سيّد قاسم الانوار . . .
پايان : « الحمد للّه على الطاف نعمه ، و اضعاف كرمه ، كه خامهء عنبرشمامه چنانچه در بدايت اين رقم توفيق يافت ، همچنان بنهايت اين كتابت تأييد پذيرفت .
قد تمّ كتابتى بعون الوهّاب * امّيد كه باشد همگى خير و صواب
گر سهو و خطائى شده باشد واقع * ربّ اغفر لى انت كريم التّواب
ترجمهء اين كلام در تاريخ سنهء 961 باختتام انجاميد ، و هو الهادى الى سبيل الرّشاد » .
نسخه بقطع خشتى و هر صفحه 24 سطر دارد ، صفحهيى از اول و دو صفحه از وسط آن افتاده است .
مجالس النفائس فارسى ترجمهء شاه على بن عبد العلى در اوائل قرن يازدهم هجرى
استاد دانشمند آقاى على اصغر حكمت در مقدمهء ترجمههاى فخرى هروى و حكيم شاه محمد قزوينى ( ص ، لج - لد ) چنين مرقوم داشتهاند :
« ترجمهء سوم « 1 » و مترجم آن : در متمّم فهرست موزهء بريطانيا ( - ذيل ريو ، ش 104 ) نسخهء ديگرى ذكر شده كه ظاهرا سومين ترجمهء مجالس النفائس به فارسى است ، اين ترجمه كه اينجانب در ايران نسخهاى از آن سراغ نكردم ، برحسب توصيف
هامش
( 1 ) - با وجود بقيهء نقيه اين ترجمهء چهارم مىشود .