ترجمهء مؤلف و آثار ديگر او :
جناب آقاى حكمت ترجمهء مؤلف را از شقائق النعمانيه و كشف الظنون و قاموس - الاعلام نقل كردهاند ، ولى چون مرحوم محمد على مدرس تبريزى مجموع آنها را يك كاسه كرده و در ريحانة الادب ( ج 3 ص 296 ) بقلم آورده است ، از آنجا نقل مىكنيم :
« محمد بن مبارك قزوينى معروف به حكيم شاه محمد از مشاهير علما و اطباى نامى قرن دهم هجرت ، نخست از علماى قزوين تحصيل مراتب علميّه نموده و اخيرا مدتى به ملا جلال دوانى سالف الترجمه تلمّذ كرده ، تا بعد از تكميل علوم عقليّه و و نقليّه به مكّه رفته و اقامت گزيده ، و در طب نيز مهارتى بسزا داشته ، و پس از آنكه مقامات علمى او نزد سلطان بايزيد خان ثانى ( 886 - 918 ) مذكور افتاد ، در قسطنطنيّهاش احضار و طبيب خاص دربارى گرديده ، و بعد از سلطان بايزيد در عهد سلطان سليم ( 918 - 926 ) و سلطان سليمان ( 926 - 974 ه ) نيز بطبابت خاص دربارى مفتخر بوده ، تا در سال نهصد و شصت و ششم هجرت وفات يافته و از تأليفات اوست :
1 - ترجمهء تذكرة الشعراء كه ذيلا در عنوان ذيل تذكره مذكورست .
2 و 3 - ترجمهء تركى و فارسى حياة الحيوان دميرى .
4 - تفسير قرآن كه از سورهء نحل تا آخر و يا از سورهء فتح تا آخر قرآن است .
5 - حاشيهء تهافت خواجهزاده مصطفى بن يونس .
6 - حاشيهء شرح عقائد نسفى .
7 - ذيل تذكرة الشعراى عليشير نوايى كه اصل تذكره بتركى تاتارى و نامش مجالس النفائس است و حكيم شاه هم شعراى روم را نيز بدان اضافه كرده و خود تذكره را از تركى تاتارى بتركى رومى « 1 » ترجمه نموده است .
8 - ربط السّور و الآيات .
9 - ايساغوجى .
هامش
( 1 ) - به فارسى ترجمه نموده است .