( 177 ) خديجه سلطان ( 179 ) شرف الدّين رامى ( 189 ) شاه صفى ( 237 ) صيرفى ( 238 ) عبدى شروانى ( 268 ) غريب ( 285 ) فنائى ( 302 ) قاسم انوار ( 304 ) مسيح و مسيحى ( 343 ) واحد ( 390 ) .
8 - گويى مؤلف با شعر موافقتى نداشته كه در ذيل ترجمهء هر شاعرى بيش از يكى دو بيت و گاهى چهار پنج بيت نياورده و عدهيى از شعرا را بدون شعر معرفى كرده است ، مانند پرتوى ( ص 75 ) بنقل از جواهر العجائب ، و رحمتى تبريزى ( ص 158 ) بنقل از عرفات العاشقين .
9 - اكثر شاهان و شاهزادگان صفوى را باعتبار سلطان حيدر و شاه اسماعيل آذربايجانى دانسته است .
10 - سال تأليف تاريخ تكملة الاخبار را 997 نوشته است ( ص 76 ) و حال آنكه نويدى شيرازى كه مؤلف آن كتابست در 988 درگذشته است .
11 - تاريخ فوت تأثير را كه بتصريح خودش برابر با عدد تخلص اوست يعنى 1111 بغلط 1120 نوشته است ، ( ص 79 ) .
12 - امير سيد على جدايى ترمذى نقاش معروف عهد شاهطهماسب را كه در زمان همايون شاه به هندوستان رفته و لقب نادر الملكى از اكبر شاه گرفته است ، در صحف ابراهيم جدايى تبريزى خوانده و ترجمهء ناقصى ازو در شمار شعراى تبريز بقلم آورده است .
13 - يكى از ندماى خواجه شمس الدّين محمد صاحب ديوان را كه « حامى ملّة » مىگفتندش بنام « حاجى بله » ثبت كرده است ( ص 109 ) و اين شخص همانست كه استاد فقيد مرحوم سعيد نفيسى در مقدمهء ديوان عراقى با يك واو اضافى بنام « حاجى بوله » مذكور داشته است .
14 - حالتى تركمان باتفاق تذكرهنويسان عصرى ولادتش در رى واقع شده و همانجا سكونت داشته است ، ولى مرحوم تربيت بدون ادنى مناسبتى او را در عداد شعراى آذربايجان آورده است ( ص 111 ) .
تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 619
مساهمون: أحمد گلچين معانى
ص٦١٩