دانشمندان آذربايجان تأليف محمد على تربيت تبريزى در 1314 شمسى
درين كتاب شعراى آذربايجان نيز مذكورند ، و ترتيب تراجم الفباييست ، از آتشى مراغهيى تا يونس ارموى .
مؤلف از كتابشناسان و دانشمندان معروف عهد خودست ، به منابع زيادى دست داشته ، ولى چنان كه بايد از آنها استفاده نكرده ، و با حذف و تغيير و تصرف بنقل مطالب پرداخته است .
مرحوم تربيت در كار تراجم به علت كمتتبعى اشتباهكاريهاى زيادى كرده است ، كه آنچه به نظر بندهء نگارنده مىرسد به ترتيب مذكور مىدارد ، و در ضمن اشتباهات كتابى وى را نيز باز مىنمايد :
1 - در ذكر بعضى از منابع كه نام آنها از دو جزء تشكيل شده است ، مانند « خلاصة الاشعار و زبدة الافكار » ظاهرا به منظور آنكه تعداد منابع را بيشتر نشان دهد ، گاهى جزو اول را بنام مأخذ آورده است و گاهى جزء دوم را ، رك : ( ص 19 س 20 ) و ( ص 289 س 7 ) .
2 - گاهى منابع را طورى ذكر كرده است كه به رمز شبيهترست تا نام كتاب ، مانند : « بياض خانصاحب » مندرج در صفحهء 19 ، كه مقصود از آن بياض سراج الدّين عليخان آرزوى اكبرآبادى هندى است .
3 - فرهنگ ابراهيمى تأليف ميرزا ابراهيم پسر ميرزا شاه حسين معمار اصفهانى ( مقتول در 929 هجرى ) وزير شاه اسماعيل صفوى است كه ابراهيم تخلص داشته و در 989 درگذشته ، و مرحوم تربيت بنام ابو الفتح ابراهيم ميرزاى جاهى صفوى ( ص 19 ) منسوب داشته ، و در معرفى آن نيز مرتكب اشتباه عجيبى شده است ، چنان كه گويد : « ابراهيم ميرزا تذكرهء مفيدى به عنوان فرهنگ ابراهيمى در تراجم احوال و منتخب اقوال سخنوران تأليف نموده كه يكى از منابع و مراجع سفينهء خوشگوست » .