در دايرهء وجود موجود على است * در هر دوجهان مقصد و مقصود على است
گر خانهء اعتقاد ويران نشدى * من فاش بگفتمى كه معبود على است « 1 »
* * * مؤلف اين تذكره « لباب الالباب » عوفى و « عرفات » و « كعبهء عرفان » تقى الدّين اوحدى و « مجمع النفائس » سراج الدّين عليخان آرزو كه تاريخ وفات او را در سنهء 1169 ضبط كرده است ؛ و « كلمات الشعراء » سرخوش كه بنوشتهء او « تذكرهء خروش توان گفت » و هر دو تذكرهء « سرو آزاد » و « خزانهء عامره » مير غلامعلى آزاد بلگرامى را در دست داشته ، و مخصوصا دربارهء اين دو تذكره گفته است « در وقت تحرير اين اوراق در نظر اين حقير بوده فايدهء معتد به رسانيدند » . - در ترجمهء حال « سحابى استرآبادى » هم از « تاريخ صبح صادق » نقل مىكند . - در حديقة الحاء ضمن ترجمهء « شيخ الاسلام حارثى » مىنويسد « مربى عوفى صاحب تذكرهء لباب الالباب است چنانچه او گويد . . . الخ » « 2 » .
* * * دلائل آنچه دربارهء عصر زندگانى مؤلف و اقامت وى در هندوستان گفتيم فراوانست ؛ از جمله اينكه وفات « حزين لاهيجانى » و « شمس الدّين فقير دهلوى » و « ملا شيداى مشهدى » هر سه را در سنهء يكهزار و يكصد و هشتاد هجرى و وفات « مير
هامش
( 1 ) - اين رباعى را هم از ميرزا ابراهيم ادهم متوفى 1106 ق فرزند ميرزا رضى ارتيمانى نقل كرده ؛ تاريخ وفاتى كه نوشته هم از خود اين تذكره است :اوصاف على به گفتوگو ممكن نيست * گنجايش بحر در سبو ممكن نيست
من ذات على بواجبى نشناسم * ليكن دانم كه مثل او ممكن نيست( 2 ) - لباب الالباب را صاحب عرفات در دست داشته و عرفات را با تذكرههاى ديگر و تذكرة المعاصرين حزين واله داغستانى خلاصه كرده در رياض الشعراء آورده و ابو طالب خان فقط رياض الشعراء را در دست داشته ، « گلچين » .