بهطورىكه مير عبد اللطيف شوشترى هم اشاره كرده است ، ابو طالب خان شاعر خوبى نبوده ، و بد شعر مىگفته ، دو بيت ذيل نمونهيى از اشعار اوست :
زهى لندن و وضع بىمثالش * هم آن آب و هواى اعتدالش
چو مسبارل به خوبى كس نديده * خدا از دست خويشش آفريده
و اين ابيات از مثنوى سرورافزاى اوست كه جدا غمافزاست و در تعريف لندن سروده ، منظومهء مزبور با ترجمهء انگليسى آن در لندن بسال 1807 ميلادى بطبع رسيده است .
آثار ديگر او عبارتست از : ديوان شعر ، مسير طالبى كه در هند چاپ شده است ، لب السيّر و جهاننما كه شامل تراجمى است از مشاهير از جمله شعر او در جاى خود ذكرش خواهد آمد « 1 » ، معراج التوحيد ، تفضيح الغافلين ، و در پايان لبّ السير اشاره بكتابى ديگر از تأليفات خود مىكند در احوال ملوك هند .
حديقة الشعراء يا حدائق الشعراء تكملة گزارش خلاصة الافكار تأليف در اواخر قرن دوازدهم و اوائل قرن سيزدهم
در تابستان سال 1342 شمسى كه حضرت استاد جلال الدّين همايى دامت افاضاته العالى برطبق معمول همهساله به اصفهان تشريف مىبردند ، از حضورشان استدعا كردم تا دربارهء نسخهء خطى تذكرة الشعرائى كه متعلق بدانشمند محترم آقاى
هامش
( 1 ) - آقاى دكتر غلامحسين يوسفى استاد دانشكدهء ادبيات مشهد از لندن شرح مفصلى دربارهء اين كتاب و احوال و آثار ابو طالب خان براى نشريهء فرهنگ خراسان فرستادند و در شمارهء 3 - 4 سال پنجم آن مجله درج گرديد .