تاريخ اين صحيفه كسى را عيان شود * كو بى « حد » آورد به نظر « تحفة الحبيب »
929 - 12 - 941
ازين كتاب يك نسخه در بانكىپور بشمارهء 1993 و نسخهيى در كتابخانهء تاشكند است ، و دو نسخه در كتابخانهء پير حسام الدّين راشدى در كراچى و يك نسخه در كتابخانهء مدرسه سپهسالار بشمارهء 274 مورخ 1207 هجرى ، و نسخهء ناقص و بىديباچهيى كه تحرير قرن چهاردهم است در كتابخانهء استاد محمود فرخ خراسانى در مشهد موجودست ، و چون نسخهء اخير را مجموعهء غزليات شناخته بودند بنده شرح مفصلى در معرفى آن با ذكر احوال و آثار مؤلف نوشته در نشريهء فرهنگ خراسان ( سال پنجم ، شمارهء 3 - 4 ص 7 - 18 ) با فهرست الفبايى شعرا و تعداد غزلهاى هريك درج كردم .
ريو تحفة الحبيب را يكى از دو ديوان فخرى دانسته است ، ( رك : ذيل ريو ، ص 365 ) .
3 - لطايفنامه كه ترجمهء فارسى مجالس النفائس است با اضافاتى بقلم مترجم و ذكرش خواهد آمد .
4 - روضة السّلاطين ، اين كتاب هم تذكره است و در جاى خود ذكرش خواهد آمد .
5 - صنائع الحسن در صنايع و بدائع شعريست و بنام ميرزا شاه حسن ارغون والى سند تأليف شده و نسخهيى از آن در كتابخانهء پير حسام الدّين راشدى موجودست .
6 - هفت كشور ، تاريخيست آميخته باخلاق و افسانه و داستان كه بنام شاه - اسماعيل اول نوشته و نسخهء آن بشمارهء ( 33 - ج ) در كتابخانهء دانشكدهء ادبيات تهران موجود و تحرير قرن يازدهم است .
ميرالهى همدانى در تذكرهء خزينهء گنج ذيل نام فخرى مىنويسد كه : « . . . تا زمان شاهطهماسب مىزيست و مادح آن ملك بوده ، و مجالس النفائس مير عليشير از تركى