هندوستان بوده و طبقات الشعراء هم از تأليفات اوست كه در احوال ريختهگويانست « 1 » .
نسخه :
رامپور ، مورخ 1218 ه ( رك : اورينتل كالج ميگزين ، ج 7 ش 1 نوامبر 1930 م ، ص 68 - 69 و نذير احمد ص 83 ) .
« استورى ، 1 / 877 »
در فرهنگ سخنوران ( ص 315 ) بنقل از قاموس الاعلام تركى در ذيل نام شوق چنين مسطورست : « مير محمد باقر صاحب تذكرهء طبقات الشعراء » .
و اين همان قدرت اللّه شوق صاحب تذكرهء طبقات الشعراء باردو و تكملة الشعراى جام جمشيد به فارسى است ، و سامى پاشا ازين غلطكاريها زياد دارد .
تكملهء مقالات الشعراء تأليف مخدوم محمد ابراهيم خليل تتوى در 1308 ه ق
« اين كتاب بهطورىكه از نام آن ظاهرست ، تكملهء مقالات الشعراست ، مؤلف تكمله محمد ابراهيم خليل چهل و سه سال بعد از وفات عليشير قانع كه در 1203 ه
هامش
( 1 ) - نسخه : آصفيه ، ج 1 ص 322 ش 40 مورخ 1210 ه ( استورى ، 1 : 877 - 878 ) .
آقاى دكتر نقوى در كتاب خود ( ص 469 ) نوشته است كه : « شوق تذكرهء شعراى ريخته ( اردو ) بنام « حقيقت الشعراء » را نيز ترتيب داده بود ، چنان كه در صفحهء 78 در ذيل نام حافظ امير الدّين متخلص به امير بدائونى مىنويسد : « به اين مؤلف رابطهء برادرانه داشت . . .
گاهى شعر ريخته هم مىگفت ، چنانچه در تذكرهء حقيقت الشعراء اشعار او اكثر نگاشته شد » .
« تذكرهنويسى فارسى در هند و پاكستان »
به نظر بنده اين همان تذكرهء طبقات الشعراست كه بتحريف و تصحيف يا نقل از زبانى به زبان ديگر بدين صورت درآمده است ، چه معقول نيست كه يك نفر دو تذكره در احوال ريختهگويان بنويسد ، طبقات الشعراى ديگرى هم هست از كريم الدّين احمد و به زبان اردو كه دو بار بطبع رسيده است .