تقى كاشى در ضمن ترجمهء ابو الفرج رونى بترجمهء ابو الفرج سجزى پرداخته و مىنويسد كه :
« اما ابو الفرج ديگر بوده سابق برين ابو الفرج ، معاصر سامانيان و اصل وى از سيستان است ، او را ابو الفرج سجزى مىگويند ، بالسين المهملة و الجيم و الزاء المعجمة ، و نزد مردم كه تتبع تاريخ نكردهاند ، به ابو الفرج سنجرى مشهورست ، و اين غلطست ، زيراكه در زمان سلطان سنجر شاعر ابو الفرج نام نبوده ، و سجزى بسبب تجنيس خطّى سنجرى شده ، بعضى ديگر از ارباب سير گفتهاند كه اصل ابو الفرج از غزنوست ، و اين سخن نيز اصلى ندارد ، و ليكن در غزنو بوده در زمان سلطان محمود لهذا او را غزنوى دانستهاند ، على اى حال او نيز از اجلهء شعراى متعين است ، و ملكالشعرا امير عنصرى شاگرد اوست ، و در علم شعر بغايت ماهر و صاحب وقوف بوده ، چنان كه آوردهاند كه در آن علم تصنيف و تأليف دارد ، و ليكن اليوم هيچ از آنها در ميان نيست ، و امير دولتشاه در مجمع الشعراء مرقوم كلك مشگين سلك گردانيده كه ابو الفرج سيستانى ظهور او در زمان دولت سيمجوريان بوده . . . الخ » .
« جلد اول از ركن اول خلاصة الاشعار »
آذر مىنويسد : « ابو الفرج سنجرى استاد عنصرى است ، و چون در عهد سلطان سنجر ابو الفرج نام شاعرى نبوده است ، و ابو الفرج مزبور مداح آل سيمجورست . . .
گويا سنجرى غلط مشهورست ، و اصل آن سجزى بسين مهمله و جيم و زاى معجمه است ، چه اهل آن ديار را سگزى مىگفتهاند ، . . . »
« آتشكده ذيل سيستان »
نخستين كسى كه اسامى دواوين و مثنويات كمال الدّين حسين ضميرى اصفهانى را بقلم آورده ، صاحب خلاصة الاشعار است ، و ديگران درينباب چيزى ننوشتهاند ، و آذر كه نسخهء اصل آن تذكره را در دست داشته ، معلوم نيست كه چرا بعضى از نامها را تغيير داده و بعضى را از قلم انداخته است .
تقى الدّين كاشى مىنويسد : « . . . اسامى بعضى از غزليات و مثنوياتى كه در جواب شعرا و غير آن مرتب ساختهاند و دواوين غزلش برين موجب است : سفينهء
تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 8
مساهمون: أحمد گلچين معانى
ص٨