رباعى
آن غيرت گلرخان نوشاد و چگل * شمشاد ز رفتار خوشش پاى به گل
بربود ز يك نگاه از من دل و دين * دل از پى او فتاد و من از پى دل
* * *
هر قطره كه چشم خونفشان مىبارد * دل آخر كار عشق مىپندارد
بيچاره فتاده تازه در اين دريا * هر موجى را كناره مىپندارد
منقول از نسخهء دوست دانشمندم آقاى عبد الحسين بيات كه بمشخصات ذيل است :
182 برگ بقطع 21 * 30 هر صفحه 17 سطر ، اشعار سهستونى ، خط نسخ ، كاغذ فرنگى آهار مهرهدار ، عناوين بسرخى ، جلد تيماج مشكى ، تاريخ تحرير ندارد ، ولى نسخهايست كه از هند برگشته و مختوم است به مهر : المتوكل على اللّه عبده محمد نبى .
در ميان آخرين برگ به لاتين نوشته شده است : محمد نبى خان ، بمبئى ، و نيز با همان مركب در هامش آخرين صفحه مرقوم است كه : مرسلهء ابو طالب خلف مرحوم حاجى اكبر نواب از شيراز برسم يادگار » . نسخهايست بدون سرلوح و جدول ولى پاكيزه و كمغلط ، فقط در ذيل ترجمهء عشرت شيرازى جاى چهار بيت و در ذيل ترجمهء قاآنى جاى بيست و دو بيت شعر خاليست .
و نيز از آثار اوست كتاب بحر اللئالى در شرح حالات امام جعفر صادق و تاريخ زمان و سلاطين و امراى معاصر آن جناب ، در يك مقدمه و شانزده باب و يك خاتمه ، كه در شيراز در سال 1318 شمسى بطبع سنگى رسيده است .