مسكين :
وزان بهدين لقب ربيعة بن عامر ابن انيف دارمى تميمى است از شعراى نيكوپرداز و معاصر فرزدق و ميان آن دو شاعر رسم مهاجات برقرار بود و از نظم اوست در شناساندن خود و از علوّ طبع او خبر دهد :
و لست إذا ما سرنى الدهر ضاحكا * و لا خاشعا ما عشت من حادث الدهر
و لا جاعلا عرضى لمال وقاية * و لكن اتى عرضى فيحرزه و قرى
اعف لدى عسرى و ابدى تجملا * و لا خير فيمن لا يعف لدى العسر
و انّى لاستحيي إذا كنت معسرا * صديقى و اخوانى بان يعلموا فقرى
و اقطع اخوانى و ما حال عهدهم * حياء و اعراضا و ما بى من كبر
و من يفتقر يعلم مكان صديقه * و من يحى لا يعدم بلاء من الدهر
ابو عمرو شيبانى گفت : « او را مسكين گفتند براى اين شعرى كه گفته بود :
أنا مسكين لمن انكرنى * و لمن يعرفنى جد نطق
لا ابيع الناس عرضى انّنى * لو ابيع الناس عرضى لنفق » .
و ابن قتيبه گفت : « براى اين شعرش او را مسكين گفتند :
و سمّيت مسكينا و كانت لحاجة * و انّى لمسكين إلى اللّه راغب » .
و در سال 89 درگذشت . « 1 »
مسلمه :
وزان مرحله نام مسلمة بن مخلّد صحابى است و نام ابو محارب مسلمة بن عبد اللّه بن سعد بن محارب فهرى است در شمار نحويان و مؤدّب جعفر بن ابى جعفر منصور و در موصل درگذشت .
مسلى :
منسوب است به مسليه وزان مبقيه و آن نام محلّتى است در كوفه به نام مسلية بن عامر ابن عمرو كه در آن محلّت فرود آمد و يا آن را آباد كرد و از آن محلّت است ابو العبّاس احمد بن يحيى مسلى در شمار اديبان و محدّثان و شاعران و ابو عبد الرّحمن اسماعيل بن علىّ مسلى و محمّد ابن عبد اللّه مسلى صاحب كتاب النوادر و هر دو از محدّثان اماميّهاند .
مسمع :
وزان منبر نام ابو سيّار مسمع بن كردين است كه در كردين گذشت .
مسمعى :
با همان ضبط منسوب است به مسمع بن شهاب بن عمرو بن عباد بن ربيعه پدر تيرهاى در قبيلهء بكر بن وائل و از اين تيره است عبد اللّه بن عبد الرّحمن اصم مسمعى در شمار افاضل و صاحب كتاب المزار و كتاب الناسخ و المنسوخ و ابو يعلى محمّد بن شدّاد بن عيسى مسمعى معروف به زرقان در عداد متكلّمان معتزله و متوفّاى 208 و مسامعه نام محلّتى است در بصره به نام تيرهء بنى مسمع و اين سبك جمع بستن متعارف است مانند مهالبه در نسبت بنى مهلب بن ابى صفرهء ازدى و قحاطبه در نسبت بنى قحطبهء طايى .
مسنانى :
منسوب است به مسنان وزان انسان از قراى نسف و عمران بن عبّاس بن موسى مسنانى در شمار محدّثان و متوفّاى 281 بدان منسوب است .
هامش
( 1 ) - و نيز مسكين بن بكير الحذاء مكنّى به ابو عبد الرحمن و مسكين بن دينار التيمى مكنّى به ابو هريره و مسكين بن عبد اللّه الراسبى مكنّى به ابو فاطمه هر سه تن در شمار محدّثانند ( لغتنامه / دهخدا : 42 / 421 ) .