م
مأبور :
وزان مأمور نام مأبور صحابى است ملقّب به خصى كه مقوقس او را به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله اهدا كرد بدانديشان او را به زنا متّهم كردند امّا چون او را خصى يافتند از اتهام مبرّا گرديد و خصىّ با تشديد بر وزن علىّ كسى است كه خايهء او را كشيده باشند تا از مردى بيفتد و در فارسى چنان كسى را اخته گويند .
ماجشون :
به كسر جيم در ذيل ترجمت به معناى آن مىپردازم لقب ابو يوسف يعقوب ابن ابى سلمه در شمار فقيهان و متوفّى 164 و لقب برادرزادهء او عبد العزيز بن عبد اللّه بن ابى سلمه در شمار فقيهان و متوفّى 160 . و ابو اسحاق شيرازى در كتاب طبقات الفقهاء او را در طبقهء فقيهان تابعى ذكر كرده است و او را فرزندى بود به نام ابو مروان عبد الملك بن عبد العزيز در طبقهء فقيهان و شاگرد مالك بن انس و متوفّى 213 و ماجشون معرّب ماهگون است يعنى ماهرو و ماج و ماه در زبان فارسى هر دو به يك معنىاند چه در فارسى جيم و هاء به هم مبدّل گردند و در تعريب نيز هاء به جيم بدل گردد و ماه را ماج و ساوه را ساوج و آوه را آوج گويند و كسرهء جيم به دنبال همان تعريب آمده است .
ماجه :
وزان خواجه لقب پدر ابو عبد اللّه محمّد ابن يزيد قزوينى است از مشاهير حفّاظ حديث و صاحب كتاب السنن يكى از شش صحيح . ابن ماجه براى شنيدن و فراگرفتن حديث بسيار سفر كرد و مشايخ حديث را بسيار ديد و در سال 273 درگذشت .
و ماجه نيز معرّب ماه است و ممكن است هاى آخر آن ، هاى تصغير فارسى باشد يعنى ماه كوچك .
ماجيلويه :
وزان خوابيده شيخ با هاى مختفى يا بنا بر اصحّ دو احتمال ، لقب ابو عبد اللّه محمّد بن ابى القاسم عبيد اللّه بن عمران جنابى برقى است در شمار فقيهان و محدّثان قم و داماد احمد بن ابى عبد اللّه برقى و پدرش ابو القاسم رئيس مردم قم بود . و چرا او را ماجيلويه گويند ممكن است كه از دو كلمهء ماجيل معرّب ماهرو و ويه كلمهء تحسين و اعجاب مركب باشد يعنى وه چه ماهرويى !
ماخوانى :
منسوب است به ماخوان بر وزن بازوان از قراى مرو و از آن قريه است ابو الفضل محمّد بن عبد الرزاق ماخوانى در طبقهء فقيهان شافعى و شاگرد ابن ابى طاهر سنجى و متوفّى 467 .
و ابو الحسن احمد بن شبوية بن احمد بن ثابت خزاعى ماخوانى در شمار محدّثان و از مشايخ ابو داود سجستانى و متوفّى 230 .
مادرانى :
منسوب است به مادرانا بر وزن پادشاها بر خلاف قياس و آن قريهاى است از اعمال