لهيعه :
بر وزن سفينه به معنى بىخبرى و سستى و تنبلى و ابن لهيعه كنيت مشهور ابو عبد الرحمن عبد اللّه بن لهيعه حضرمى مصرى است در شمار اعلام محدّثان و كسى است كه حديث بسيار روايت كرد و احاديثش در صحيح ترمذى و صحيح ابو داود مسطور است .
منصور دوانيقى سال 155 منصب قضاى مصر را به او تفويض كرد امّا در سال 156 خود از شغل قضا كنار گرفت و در سال 174 در مصر از دنيا رفت .
ابن قتيبه او را از رجال شيعه دانسته و ابن عدى گفته ابن لهيعه در تشيّع زيادهروى كرد و مشايخ حديث از او نقل حديث كردند و حديثش در دو كتاب صحيح ترمذى و ابو داود و غير اينها ثبت است .
ليثى :
منسوب است به ليث وزان شيخ و آن نام ليث بن بكر بن عبد مناف بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن الياس بن مضر است پدر تيرهاى از قبيلهء كنانه و از آن تيره است ابو الطفيل عامر بن واثلهء ليثى از اصحاب امام علىّ بن ابى طالب عليهما السّلام كه در سال غزوهء احد متولّد گرديد و هشت سال از زمان حيات پيغمبر را ادراك كرد و در سال 110 از دنيا برفت و او آخرين صحابى بود كه از جهان رخت بربست و ابو الوليد عيسى بن يزيد بن دأب ليثى در شمار نسبشناسان و راويان اخبار و اشعار عرب و از نديمان هادى خليفهء عبّاسى و اخبار او با هادى در كتاب معجم الادباء مسطور است در سال 171 درگذشت و نصر بن عاصم ليثى در شمار نحويان و علماى عربيّت و شاگرد ابو الأسود دئلى و استاد عمرو بن علاء . گويند : « در آغاز بر رأى خوارج بود و سپس از آن عقيده برگشت و گفت :
فارقت نجدة و الذين تزرقوا * و ابن الزبير و شيعة الكرابى
و هوى النجاريين قد فارقته * و عطية المتجبر المرتاب » .
و در سال 98 و يا 90 برحسب اختلاف درگذشت . « 1 »
لينى :
منسوب است به لين بر وزن چين از قراى مرو و ازآنجاست محمّد بن نصر بن حسين مزنى لينى در شمار محدّثان و متوفّى 223 .
هامش
( 1 ) - و نيز عطاء بن يزيد ليثى در شمار محدّثان است ( لغتنامه / دهخدا : 33 / 308 ) .